Στην Ορθοδοξία, η πιο σημαντική μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας είναι το Μεγάλο Σάββατο, γιατί είναι η μέρα πριν την Ανάσταση και έχει βαθύ θεολογικό νόημα.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η πιο πένθιμη μέρα της Εκκλησίας αφού ο Χριστός δικάζεται, μαστιγώνεται, σταυρώνεται και πεθαίνει, γίνεται η Αποκαθήλωση και ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου.

Η ατμόσφαιρα στον ναό είναι βαριά, γεμάτη σιωπή και συγκίνηση. Είναι η μέρα που ολόκληρη η χριστιανοσύνη θρηνεί.

Και τότε έρχεται το Μεγάλο Σάββατο. Η γη σιωπά, ο Χριστός βρίσκεται στον τάφο. Όμως στον αόρατο κόσμο, συμβαίνει κάτι κοσμοϊστορικό: ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη και απελευθερώνει τις ψυχές των νεκρών.

Το πρωί τελείται η λεγόμενη Πρώτη Ανάσταση, η στιγμή όπου το πένθος ανατρέπεται και γεμίζει ο ναός με δάφνες, ήχους και προανάκρουσμα χαράς. Το βράδυ, με τη φλόγα του «Δεύτε λάβετε φως», ξεκινά η Ανάσταση του Χριστού. Το «Χριστός Ανέστη» δεν είναι απλώς ευχή – είναι δήλωση νίκης απέναντι στον θάνατο.

Γιατί το Μεγάλο Σάββατο είναι το πιο σημαντικό λοιπόν; Γιατί είναι η γέφυρα, από το σκοτάδι στο φως. Από τον θάνατο στη ζωή. Από τη σιωπή στην ελπίδα. Είναι η μέρα της ανατροπής. 

Η στιγμή πριν το φως σβήσει το σκοτάδι για πάντα.