Το «Συνδικάτο του Εγκλήματος», γνωστό και ως «Συνδικάτο Δολοφόνων», ήταν μια από τις πιο επικίνδυνες και βίαιες εγκληματικές οργανώσεις που δραστηριοποιήθηκαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.

Με μια σειρά αποτρόπαιων εγκληματικών ενεργειών και συμβολαίων θανάτου, το Συνδικάτο αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους εφιάλτες για την κοινωνία της εποχής. Παρά την επικινδυνότητά του και την παρατεταμένη δράση του, η άγνωστη πλευρά του Συνδικάτου παραμένει ασαφής και αναλύεται μόνο μέσω της σποραδικής πληροφόρησης που έχει διαρρεύσει στον Τύπο και τις έρευνες των διωκτικών αρχών.

Ιδρυτικά Μέλη και Αναδιοργάνωση

Το «Συνδικάτο» ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 από μια ομάδα ανθρώπων με πλούσιο εγκληματικό παρελθόν, οι οποίοι έγιναν γρήγορα το φόβητρο της ελληνικής κοινωνίας. Τα ιδρυτικά μέλη του Συνδικάτου περιλάμβαναν τον Αντώνη Δίπλα, τον Κώστα Ναστούλη, τον Βασίλη Καλτσά, τον Βασίλη Σούφλα και τον Θόδωρο Κατηφίδη. Η εγκληματική ομάδα εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα καλά οργανωμένο «συνδικάτο», που δεν περιοριζόταν μόνο σε απλές ληστείες ή εκβιασμούς, αλλά επεκτεινόταν σε δολοφονίες, σφαγές και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.

Η πρώτη μεγάλη σύλληψη και εξάρθρωση του Συνδικάτου έγινε τον Αύγουστο του 1992, όταν η αστυνομία συνέλαβε τα περισσότερα μέλη της ομάδας σε μια εξοχική κατοικία στο Πόρτο Γερμενό. Ωστόσο, παρά την αποδιοργάνωση του αρχικού πυρήνα, ο Βασίλης Σούφλας, ένας από τους πιο επικίνδυνους εκτελεστές της οργάνωσης, πήρε τη σκυτάλη της ηγεσίας και μαζί με τον Θόδωρο Κατηφίδη δημιούργησαν μια νέα, πιο σκληρή ομάδα, η οποία θα αναλάμβανε τις περισσότερες από τις δολοφονίες της επόμενης δεκαετίας.

Εγκληματική Δράση και Συμβόλαια Θανάτου

Η εγκληματική δράση του Συνδικάτου είχε πολλές διαστάσεις και επεκτεινόταν σε όλη την Ελλάδα, με τα μέλη της να αναλαμβάνουν τόσο συμβόλαια θανάτου όσο και μεγάλες ένοπλες ληστείες. Ορισμένα από τα πιο διαβόητα εγκλήματα που τους αποδίδονται είναι:

• Η Δολοφονία του Ζεύγους Κατσαφαρέα (15 Απριλίου 1990) στο Οίτυλο Λακωνίας: Αυτή η δολοφονία, η οποία αρχικά φαινόταν να αφορά σε προσωπικές διαφορές, οδήγησε σε μία από τις πιο σοκαριστικές δικαστικές πλάνες στην ιστορία της χώρας, με την μεγαλύτερη κόρη του ζεύγους, Σταυρούλα Κατσαφαρέα, να καταδικάζεται άδικα σε δις ισόβια.

• Η Δολοφονία του Στρατιώτη Αντώνη Φαμέλου (17 Μαρτίου 1992): Ένα ακόμα θύμα του Συνδικάτου, ο Φάμελος εκτελέστηκε εν ψυχρώ ενώ έκανε σκοπιά στο στρατόπεδο Μάνδρας, σε μια ενέργεια που τρομοκράτησε την κοινή γνώμη.

• Η Ληστεία στο Υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη Νιγρίτα Σερρών (5 Ιουλίου 1993), όπου δολοφονήθηκε ο ταμίας της τράπεζας και τα μέλη του Συνδικάτου, με επικεφαλής τον Βασίλη Σούφλα, απέσπασαν το ποσό των 10 εκατομμυρίων δραχμών.

Πέρα από τις δολοφονίες και τις ληστείες, το Συνδικάτο του Εγκλήματος φέρεται να είχε ισχυρές σχέσεις με τα κυκλώματα προστασίας στην αθηναϊκή νύχτα, κάτι που ενίσχυσε τη θέση τους και τους επέτρεψε να αναπτύξουν τη δράση τους χωρίς πολλές αντιστάσεις.

Απώλειες και εξαφάνιση των μελών

Η δράση του Συνδικάτου άρχισε να φθίνει από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν αρκετά από τα ηγετικά μέλη της εγκληματικής οργάνωσης βρέθηκαν δολοφονημένα ή συνελήφθησαν. Ο Βασίλης Σούφλας, για παράδειγμα, βρέθηκε δολοφονημένος τον Απρίλιο του 1996, θαμμένος σε μια ερημική περιοχή στο Δήλεσι, γεγονός που έφερε και την αναδιάρθρωση της εγκληματικής ιεραρχίας.

Η ταραχώδης εξέλιξη των μελών της οργάνωσης συνεχίστηκε με δραματικό τρόπο, με την ομαδική απόδραση από τις φυλακές Κέρκυρας τον Αύγουστο του 1997, στην οποία συμμετείχαν ο Αντώνης Δίπλας και ο Βασίλης Καλτσάς. Παρά την προσπάθεια, ο Δίπλας δεν κατάφερε να αποδράσει, καθώς τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.

Τα υπόλοιπα μέλη του Συνδικάτου είτε συνελήφθησαν είτε δολοφονήθηκαν, με τον τελευταίο σημαντικό θύμα να είναι ο Γιώργος Καλτσάς, ο οποίος βρέθηκε δολοφονημένος το Δεκέμβριο του 1997.