Ένας εξωστρεφής, ενθουσιώδης τύπος αρχίζει αργά αλλά σταθερά να αλλάζει. Στην αρχή είναι σχεδόν ανεπαίσθητο, μια αλλαγή στη διάθεση ή ένα κενό στα μάτια, που μόνο οι πιο κοντινοί του μπορούν να δουν.

Δεν είναι δραστικό ή ανησυχητικό, αλλά είναι πραγματικό. Ίσως οι φίλοι του αρχίσουν να παρατηρούν όταν δεν μιλάει για εκείνα τα χόμπι που αγαπούσε. Ίσως οι συνάδελφοί του να κάνουν όλο και περισσότερες παροδικές παρατηρήσεις όπως, «Είναι όλα εντάξει;».

Υπάρχει ένας λεπτός αλλά αναμφισβήτητος αέρας απάθειας σε όλα όσα λέει και κάνει. Οι φιλίες τίθενται σε αναμονή και τα γεγονότα παραλείπονται χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Δεν είναι τίποτα που κάνει τη γη να μη γυρίζει, απλά φαίνεται ότι δεν είναι πραγματικά εκεί.

Στις ζωές πολλών, αυτό είναι ένα από τα πιο αξιόπιστα σημάδια ότι κάποιος, άνδρας ή γυναίκα, χάνει τη μάχη ενάντια στην ποpνογραφία.

Οι κίνδυνοι της ποpνογραφίας είναι καλά τεκμηριωμένοι. Για πολλά χρόνια, χριστιανοί πάστορες, δάσκαλοι και συγγραφείς έχουν προειδοποιήσει ότι το ποpνό αποτελεί σοβαρή πνευματική και συναισθηματική απειλή για άτομα και οικογένειες. Τα αποτελέσματα του εθισμού στο ποpνό έχουν γίνει τόσο ορατά στον πολιτισμό μας που και οι μη χριστιανοί παρατηρητές αρχίζουν να μιλούν γι' αυτό. Το περιοδικό Time, για παράδειγμα, αφιέρωσε ένα ολόκληρο εξώφυλλο στις μαρτυρίες αρκετών νεαρών ανδρών που ένιωσαν ότι η χρήση της ποpνογραφίας τους τραυμάτισε πολύ αργότερα στη ζωή τους.

Όταν απαριθμούμε τους κινδύνους της ποpνογραφίας, συχνά αναφερόμαστε στα τυπικά πράγματα: Μιλάμε για το πώς το ποpνό υποβαθμίζει και αντικειμενοποιεί τους άνδρες και τις γυναίκες. Ότι το ποpνό θέτει πνευματικούς και φυσικούς τοίχους μεταξύ των συζύγων και πώς μπορεί να «ανασυνδεσεί» το μυαλό μας για να ακρωτηριάσει την ικανότητά μας για πραγματική οικειότητα και απόλαυση. Όλες αυτές οι προειδοποιήσεις είναι απολύτως αληθείς και πρέπει να επαναλαμβάνονται.

Αλλά υπάρχει μια άλλη συνέπεια του ποpνό, που μπορεί να φαίνεται ασήμαντη, αλλά μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ένα από τα πιο καταστροφικά αποτελέσματα. Το πορνό δεν λερώνει απλώς τη φαντασία ή πληγώνει το πνεύμα, αλλά σκοτώνει επίσης τη φιλοδοξία.

Ίσως βλέπετε τη λέξη «φιλοδοξία» και πιστεύετε ότι η δολοφονία της μπορεί να μην είναι τόσο κακή ιδέα. Τελικά, η φιλοδοξία δεν είναι απλώς μια άλλη λέξη για την «απληστία»; Η φιλοδοξία δεν σημαίνει μια ακόρεστη δίψα για περισσότερα, περισσότερα χρήματα, περισσότερο status, περισσότερη επιτυχία;

Σίγουρα, η φιλοδοξία μπορεί να κατευθυνθεί προς απατηλά πράγματα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στη ζωή ανθρώπων των οποίων η ασυγκράτητη φιλοδοξία και το διογκωμένο εγώ τους οδήγησαν στην καταστροφή. Αλλά η φιλοδοξία μπορεί επίσης να είναι ιερή, μια επιθυμία να ζήσει κανείς όσο πιο ουσιαστικά μπορεί. Ένας νεαρός άνδρας που επιθυμεί μια καλή δουλειά για να μπορεί να παντρευτεί και να φροντίσει για μια σύζυγο, βιώνει αυτού του είδους την ιερή φιλοδοξία. Ένας μαθητής που θέλει να τα πάει καλά στο σχολείο για να μπορέσει να αποφοιτήσει και να προσεγγίσει άλλους με τις δεξιότητες και τα ταλέντα του είναι επίσης «φιλόδοξος». Τα ανθρώπινα όντα δεν έχουν δημιουργηθεί για να ζουν απαθώς σε ένα κουκούλι που καταναλώνεται από τον ίδιο του τον εαυτό.

Η ποpνογραφία είναι ένα ναρκωτικό σε αυτό το είδος ιερής φιλοδοξίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι το άτομο που είναι εθισμένο στο ποpνό ξοδεύει τόσο πολύ χρόνο σε αυτό, αν και είναι πρόβλημα κι αυτό. Ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι η ποpνογραφία προσκαλεί τον χρήστη της να εισέλθει σε έναν ιδιωτικό κόσμο φαντασίας, ευχαρίστησης και δύναμης και διδάσκει τον χρήστη να συντονίζει τις επιθυμίες και τις προσδοκίες του σε αυτό το φανταστικό σύμπαν. Καθώς το μυαλό του βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε φαντασιώσεις, ο πραγματικός κόσμος, με τους ανθρώπους που έχουν τις δικές τους επιθυμίες και προσδοκίες, αρχίζει να φαίνεται λιγότερο ενδιαφέρων.

Η ποpνογραφία εκπαιδεύει το μυαλό να χαίρεται με την προσανατολισμένη στον εαυτό της κατανάλωση και εκπαιδεύει τους ανθρώπους να αισθάνονται όλο και λιγότερο δέσιμο με τον «άλλο» (ή με τον κόσμο και τους ανθρώπους που υπάρχουν έξω από τη λαμπερή οθόνη του smartphone).

Η γνωριμία με νέους ανθρώπους γίνεται μια άσκηση για την εύρεση λεπτών τρόπων για να τους γδύσεις διανοητικά. Η εργασία, με τους φιλτραρισμένους υπολογιστές και τους δημόσιους χώρους της, γίνεται ένα απογοητευτικό, βαρετό εμπόδιο για περαιτέρω φαντασίωση. Ακόμη και τα χόμπι δεν φαίνονται πια ενδιαφέροντα, καθώς αποτυγχάνουν να παρέχουν το χημικό τράνταγμα που έχουν ενσωματώσει στον εγκέφαλο οι ώρες χρήσης ποpνό.

Όταν ο εγκέφαλός σας είναι υπερ-σεξουαλοποιημένος, θα βλέπετε τις γυναίκες και τους άνδρες διαφορετικά και δεν θα σας αρέσει ούτε αυτό, οι προσωπικές σας αλληλεπιδράσεις θα υποφέρουν, μπορεί να μην απολαμβάνετε καν το πραγματικό σeξ. Η αυτοπεποίθησή σας θα διαβρωθεί.

Για να σπάσετε τη «ρουτίνα» σας και να πάρετε μια παρόμοια «ανταμοιβή», πρέπει να βρείτε κάτι που θα αντικαταστήσει την τρέχουσα ρουτίνα, αλλά πρέπει να καταλάβετε τι θα είναι αυτό. Το γράψιμο, η ανάγνωση, η σωματική δραστηριότητα, η αλληλεπίδραση με φίλους, η σάουνα, η δουλειά κ.λπ.

Θα αυνανιζόσασταν στις 9.30 μ.μ. αν καλέσετε στο γραφείο στις 9.45 μ.μ. ή ας πούμε, μια προσχεδιασμένη βόλτα με έναν φίλο, δείπνο με κάποιον/α;. Το να διαπιστώσετε ότι «κάτι» είναι πιο δύσκολο από όσο νομίζετε, χρειάζεται χρόνο, αλλά δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή εάν θέλετε να σπάσετε αυτόν τον βρόγχο. Ωστόσο, εάν είστε ευτυχισμένοι και δεν ενοχοποιείτε το ποpνό, αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς.

Στο μέλλον, η βιομηχανία θα αναπτυχθεί γρηγορότερα, το ποpνό θα ευδοκιμήσει όσον αφορά την επίδρασή του και δεν υπάρχει ούτε ένα κομμάτι που να είναι θετικό σε αυτό. Οι γυναίκες που βλέπετε στο διαδίκτυο δεν συγκρίνονται με την σύζυγό σας, τα πρότυπα ομορφιάς τους είναι αδύνατο να ταιριάζουν, οι ακροβατικές κινήσεις, οι πόζες και οι ήχοι τους είναι κάτι που οι περισσότερες γυναίκες δεν θα κάνουν ποτέ. Η πραγματικότητα διαφέρει και καλό θα ήταν να ζείτε όλο και περισσότερο σε αυτήν.