Κατά τη δική του παραδοχή, ο Mario Puzo, συγγραφέας του αστυνομικού μυθιστορήματος «The Godfather», δεν είχε ποτέ καμία επαφή με την πραγματική αμερικανική μαφία.

Το πρότυπό του για τον Don Corleone, τον γκάνγκστερ πατριάρχη της τριλογίας, ήταν η ίδια του η μητέρα. Όταν ξεκίνησε η παραγωγή της κινηματογραφικής μεταφοράς του βιβλίου του, η συμβουλή του Puzo στον σκηνοθέτη Francis Ford Coppola ήταν να μην συναναστρέφεται ποτέ κανέναν από το οργανωμένο έγκλημα. Ο Coppola δεν χρειαζόταν να του το πει δεύτερη φορά (παρόλο που δεν άντεχε τον συγγραφέα). «Είναι ρομαντικό κλπ.», είπε στο Condé Nast Traveller, «αλλά είναι φρικτοί δολοφόνοι και ποιος θέλει να γνωρίσει έναν φρικτό δολοφόνο; Εγώ δεν ξέρω κάποιον».

Αλλά δεν είχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον «Νονό» τον ίδιο δισταγμό όταν επρόκειτο για τη Μαφία. Οι προσπάθειες του παραγωγού Al Ruddy να κατευνάσει τους αρχικά εχθρικούς μαφιόζους οδήγησαν σε μια αλλαγή σεναρίου (προσέξτε πώς η λέξη "Mafia" δεν χρησιμοποιείται ποτέ στην πρώτη ταινία) και ενέπνευσε μια σειρά δεκαετίες αργότερα. Αλλά εκεί που ο Ruddy έπρεπε να συνεργαστεί με την εγκληματική οργάνωση για να γίνει η ταινία με ασφάλεια, κάποιοι από το καστ αναζήτησαν φιγούρες του υποκόσμου για να τους βοηθήσουν να διαμορφώσουν τους χαρακτήρες τους.

Ένας από αυτούς τους ηθοποιούς ήταν ο άνθρωπος πίσω από τον πρωταγωνιστή του «Νονού», Michael Corleone. Ο Al Pacino πέρασε δύσκολα κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας, αφού παραλίγο να χάσει τον ρόλο λόγω της δυσαρέσκειας του στούντιο με την προηγούμενη δουλειά του. Και κατά τη δική του παραδοχή, ο Pacino δεν ήταν σίγουρος πώς να προσεγγίσει τον ρόλο. Όμως γνώρισε καλύτερα τον χαρακτήρα του όταν ένας συμπρωταγωνιστής του, ο Alfredo Lettieri, τον πήρε μαζί σε ένα δείπνο στο σπίτι ενός πραγματικού μαφιόζου.

Το ότι ο Αl Pacino έπαιξε στο «The Godfather» ήταν ένα μικρό θαύμα. Ο σκηνοθέτης Francis Ford Coppola χρειάστηκε να παλέψει με το στούντιο για να του συμπεριλάβει στο καστ, έναν αγώνα που έχασε για μικρό χρονικό διάστημα, ενώ αργότερα έπρεπε να παλέψει ξανά για να τον κρατήσει. Ο ίδιος ο Pacino γνώριζε καλά ότι δεν ήταν καλοδεχούμενος, κάτι που δεν βοήθησε τις ανησυχίες του για το πώς να παίξει τον Michael Corleone. Ο Michael είναι ένας ψυχρός, αποστασιοποιημένος χαρακτήρας, που κρατά εσωτερικευμένο μεγάλο μέρος του εαυτού του. Η μετάβασή του από τον καθαρό ήρωα του πολέμου της οικογένειας Corleone που ήταν αποφασισμένος να μείνει μακριά από τη μαφία σε ένα βίαιο αφεντικό εγκληματιών έγινε με τη δολοφονία του Virgil Sollozzo, του έμπορου ναρκωτικών που υποδύεται ο Alfredo Lettieri.

Αυτή η στιγμή χτίζεται σταδιακά στο μυθιστόρημα, αλλά στην ταινία, ήταν μια μεγάλη, εκρηκτική σκηνή δράσης. Αναλογιζόμενος στα απομνημονεύματά του «Sonny Boy», ο Pacino δεν ήταν σίγουρος για το πώς να χειριστεί τη σκηνή μέχρι που ο Lettieri τον πήγε στο σπίτι ενός πραγματικού γκάνγκστερ. Αυτή η συνάντηση επέτρεψε στον Pacino να δει ένα αξιοσέβαστο μέτωπο. Ο μαφιόζος «έμοιαζε με κανονικό επιχειρηματία», είχε μια σύζυγο και δύο μεγάλα παιδιά και το νοικοκυριό τους φαινόταν να είναι ένα κανονικό, στοργικό αμερικανικό σπίτι.

«Μου έδωσαν μια γεύση για το πώς αυτό το πράγμα φαινόταν και λειτουργούσε στην πραγματικότητα», έγραψε αργότερα ο Pacino, «όχι όπως το έδειχναν στις ταινίες». Δεν του δόθηκαν λεπτομέρειες για το πώς λειτουργούσε η Μαφία, πολύ περισσότερο για το πώς γινόταν ένα χτύπημα όπως αυτό στον Sollozzo. Αλλά απορρόφησε την ατμόσφαιρα και έριξε μια ματιά σε ένα πραγματικό όπλο, που κρατούσε ο Lettieri.

Ο Al Pacino δεν ήταν ο μόνος ηθοποιός που συμβουλεύτηκε μια φιγούρα του υποκόσμου για τη συμμετοχή του στον «Νονό». Ο James Caan ήταν φίλος με το αφεντικό της οικογένειας Colombo Mafia και έκανε παρέα με αρκετές φιγούρες της οικογένειας Colombo κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο Gianni Russo ισχυρίστηκε ότι είχε διά βίου δεσμούς με πρόσωπα τριών διαφορετικών οικογενειών της Μαφίας. Και ο ηθοποιός του χαρακτήρα Luca Brasi, Lenny Montana, δούλευε κάποτε για την οικογένεια Colombo. Ο Pacino το άφησε ανείπωτο στα απομνημονεύματά του από ποια εγκληματική οικογένεια ήταν η ο μαφιόζος που γνώρισε μαζί με τον Alfredo Lettieri.

Η σχετικά βαριά παρουσία της οικογένειας Colombo στην παραγωγή του «Νονού» ήταν εν μέρει σύμπτωση και εν μέρει λόγω του Joe Colombo. Ο αρχηγός της οικογένειας την εποχή που γυριζόταν η ταινία δημιούργησε τη μεγαλύτερη δυσκολία για την παραγωγή της ταινίας και ήταν ο παραγωγός της, Al Ruddy, που έπρεπε να ηρεμήσει τα πράγματα. Μόλις κατευνάστηκαν οι αντιρρήσεις, οι μαφιόζοι άρχισαν να εμφανίζονται στο πλατό, είτε για να παρακολουθήσουν ήσυχα είτε για να προσφέρουν αυτόκλητες κριτικές για τα ρούχα και τους τρόπους των ηθοποιών.

Μόλις κυκλοφόρησε η ταινία, ωστόσο, η ζωή άρχισε να μιμείται την τέχνη. Εκτός από την επιτυχία σε εθνικό επίπεδο, ο "Νονός" ήταν ένα πολύτιμο στολίδι του κινηματογράφου για πολλούς μαφιόζους, οι οποίοι το έβλεπαν ως επιβεβαίωση και έμπνευση. «Ομοσπονδιακοί και τοπικοί ερευνητές σε καθήκοντα επιτήρησης εγκληματιών, είδαν και άκουσαν άντρες να μιμούνται τους τρόπους και τη γλώσσα των γκάνγκστερ της οθόνης», έγραψε ο δημοσιογράφος Selwyn Raab στο βιβλίο του, «The Five Families».«Η ταινία επικύρωσε τον τρόπο ζωής και τις αποφάσεις τους να ενταχθούν στη μαφία και να αποδεχτούν τα πιστεύω της», πρόσθεσε.