Ανάμεσα στα 12 ονόματα που θα διεκδικήσουν τη θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στη φετινή Eurovision 2025 είναι και της Ναυσικάς Γαβριλάκη, ή αλλιώς Nafsica, η οποία έχει καταθέσει το τραγούδι «Unhurt Me» σε σύνθεση και στίχους της ίδιας μαζί με τον Δημήτριο Κουμπή.

«Ήμουν σε πτήση όταν έμαθα ότι το τραγούδι μου πέρασε στα 12. Από Αθήνα για Κύπρο. Με το που μπήκα στο αεροπλάνο, μπήκε σε λειτουργία πτήσης και τότε ανακοινώθηκαν. Βλέπω 150 κλήσεις στο κινητό με το που το άνοιξα, στην αρχή έπαθα ένα μικρό σοκ. Ένιωσα τεράστια περηφάνεια.

Ένιωσα πολύ όμορφα όταν άκουσα για πρώτη φορά ολοκληρωμένο το τραγούδι. Είναι ένα τραγούδι που μιλάει στο συναίσθημα, δηλαδή μιλάει πολύ στον εαυτό σου, να βρίσκεις τα πατήματά σου και θεωρώ ότι αυτό είναι το μήνυμα που με κέρδισε πιο πολύ», αποκάλυψε η ταλαντούχα τραγουδίστρια στο «Στούντιο 4».

Ωστόσο, αν και λίγοι τη γνωρίζουν, η Nafsica δεν είναι καινούργιο πρόσωπο στη μουσική βιομηχανία της Ελλάδας καθώς πάρα πολλοί ακροατές τη γνωρίζουν από τα 00’s και μάλιστα… μεγάλωσαν μαζί της.

Η Nafsica, σε ηλικία μόλις 10 ετών, τραγούδησε το «Κάνω όνειρα» σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους και έκανε τους έφηβους της εποχής να παραληρούν.

«Ήμουν αρκετά μικρή για να μπορώ να αντιληφθώ πλήρως τι μου συνέβαινε. Ήμουν πολύ τυχερή μέσα από τη γνωριμία και τη συνεργασία μου με τον Γιώργο Θεοφάνους. Ήταν μια εποχή χωρίς social media και χωρίς εύκολη προβολή για να μπορέσεις να δείξεις το ταλέντο σου και να καταφέρεις να ξεχωρίσεις εύκολα, όπως μπορεί να συμβεί σήμερα μέσα από το διαδίκτυο» είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της.

«Πάντα τραγουδούσα μόνη μου στο σπίτι και οι γονείς μου είχαν καταλάβει ότι μου άρεσε πάρα πολύ. Η οικογένειά μου με πήγε μετά σε Ωδείο. Ο καθηγητής μου εκεί ανακάλυψε ότι μπορώ να τραγουδήσω δύσκολα τραγούδια. Κάλεσε τα κανάλια και με έβγαλε στις ειδήσεις, σε ηλικία 8 με 9 ετών», είχε πει η Nafsica σε άλλη συνέντευξή της για τα πρώτα της βήματα στη μουσική.

Το εν λόγω τραγούδι, γραμμένο από τον Γιώργο Θεοφάνους, κυκλοφόρησε το 2002 και έγινε το απόλυτο hit της εποχής, ενώ η νεαρή τραγουδίστρια είχε βγάλει δίσκο που κυκλοφόρησε σε όλη την Ελλάδα.

Η ίδια ζούσε για αρκετά χρόνια στην Αμερική, όπου μεταξύ άλλων σπούδασε ηθοποιός, ενώ έπαιξε και στο Broadway.

«Ήμουν στο Ωδείο και σε μια εμφάνιση κάλεσαν τα κανάλια. Εκείνο το διάστημα είχε βγει η Britney Spears και ο Γιώργος Θεοφάνους έψαχνε ένα pop φρέσκο κορίτσι εδώ στην Ελλάδα. Φυσικά, ήμουν πολύ πιο μικρή, αλλά εκείνος με ξεχώρισε αμέσως για τη φωνή μου.

Όταν έκανα την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά με τον Γιώργο Θεοφάνους ήμουν μόλις 9 ετών. Ο Γιώργος Θεοφάνους είναι αυτός που μου πρότεινε τότε να φύγω στο εξωτερικό και να κάνω σπουδές πάνω στη μουσική και στην υποκριτική, ώστε να γυρίσω μετά πίσω στην Ελλάδα και να συνεχίσω την πορεία μου στο τραγούδι. Ακολούθησα τη συμβουλή του και ξεκίνησα για μια νέα ζωή στη Νέα Υόρκη», αναφέρει στο TLIFE.

«Σε ηλικία 14 ετών ζούσα ήδη στη Νέα Υόρκη όπου και συνέχισα το σχολείο μου εκεί. Ευτυχώς, είχα πολύ υποστηρικτικούς γονείς οι οποίοι έκαναν τα αδύνατα – δυνατά. Μετά πήγα σε Πανεπιστήμιο στο Μανχάταν και πήρα δίπλωμα ως ηθοποιός. Υπήρχαν όμως και αρκετές δυσκολίες σε αυτή την πόλη. Η Νέα Υόρκη είναι ίσως η πιο δύσκολη πόλη, δε σου χαρίζει δεύτερες ευκαιρίες.

Νιώθω τυχερή που κατάφερα να έχω δουλειές και συνεργασίες μόνο γύρω από τη μουσική και την υποκριτική. Αρχικά εργάστηκα ως συνθέτρια – τραγουδοποιός πίσω από άλλους καλλιτέχνες, ενώ αμέσως ακολούθησε η εμπειρία στο Broadway όπου και νομίζω ότι ήμουν η πρώτη Ελληνίδα που γεννήθηκε στην Ελλάδα και έφτασε μέχρι τη σκηνή του Broadway, αυτό ήταν ένας συνδυασμός τύχης και προετοιμασίας», συμπληρώνει στο TLIFE η ταλαντούχα τραγουδίστρια.

Ωστόσο, η Nafsica μίλησε στο «Στούντιο 4» και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο σχολείο λόγω της δημοσιότητας, μετά την κυκλοφορία του δίσκου με τον Γιώργο Θεοφάνους: «Όταν δημοσιεύθηκε πλέον ο δίσκος υπήρχε μεγάλη αντίδραση. Όταν ήμουν στα παρασκήνια, δεν ήξεραν τίποτα. Η επόμενη ημέρα ήταν περίεργη γιατί υπήρχε bullying και αντίδραση κι αυτό οφείλεται στο ότι τα παιδιά δεν είναι έτοιμα να ξεχωρίσει κάποιο όταν είναι στην ίδια τάξη. Είναι φυσικό. Βλέποντάς το σαν ενήλικας είναι διαφορετικά τα πράγματα. Όσο ήμουν μικρή και το ζούσα, ήταν λίγο σαν επίθεση χωρίς να ξέρω το γιατί».

«Τα παιδιά, που ήταν πάρα πολύ φίλοι μου και περνούσαμε χρόνο μαζί, ξαφνικά την επόμενη ημέρα που δημοσιεύτηκε το τραγούδι δε μου μιλούσαν καθόλου, ούτε μου έλεγαν καλημέρα. Δε δέχτηκα αρνητικό σχόλιο, αλλά μία απομόνωση. Ήμουν πολύ κοινωνικό παιδί. Ήθελα πολύ την έγκριση και την αγάπη των συγγενών και του κόσμου. Με αυτήν την απομόνωση έλεγα ότι μήπως κάνω κάτι λάθος και τραγουδώ;» εξομολογήθηκε η Nafsica.