Ο 23χρονος Παναγιώτης, που αγνοούνταν για 23 ώρες στο χιονοδρομικό κέντρο Σελίου στο Βέρμιο, περιέγραψε την περιπέτειά του και πώς κατάφερε να επιβιώσει στις δύσκολες συνθήκες. Είχε αποχωριστεί από την παρέα του ενώ έκανε σνόουμπορντ εκτός πίστας. Όταν δεν επέστρεψε στο προκαθορισμένο σημείο συνάντησης, οι φίλοι του ειδοποίησαν τις αρχές, και ξεκίνησε επιχείρηση εντοπισμού.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Παναγιώτης χρησιμοποίησε δεξιότητες που απέκτησε από την εκπαίδευσή του στον ελληνικό στρατό ως αλεξιπτωτιστής. Δημιούργησε αυτοσχέδιο καταφύγιο κάτω από δέντρο, άναψε φωτιά με αποσμητικό που είχε μαζί του και κατέγραψε χιουμοριστικά βίντεο για να διατηρήσει την ψυχραιμία του. Βρέθηκε σώος από διασώστες περίπου 23 ώρες μετά την εξαφάνισή του.

Η διάσωσή του συγκίνησε την οικογένεια, τους φίλους και το κοινό, με πολλούς να τονίζουν τη σημασία της σωστής προετοιμασίας και εκπαίδευσης σε τέτοιες συνθήκες.

«Εύχομαι να μη με φάει καμιά αρκούδα ή να μη γίνω γρανίτα» ακούγεται να λέει στο βίντεο που προβλήθηκε στο «Live News»

Ο νεαρός, μιλώντας στην εκπομπή του Mega, εξιστόρησε τον τρόπο που επιβίωσε και πώς σώθηκε την επόμενη μέρα.

«Ευχαριστώ πάρα πολύ όλο τον κόσμο. Την οικογένειά μου, τους φίλους μου, αλλά πάνω απ’ όλα τους 4 πυροσβέστες που ήρθαν. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ, γιατί ήταν οι μόνοι που έφτασαν τόσο ψηλά. Ανέβηκα στην πίστα, βγήκα σε απάτητο χιόνι. Κάποια στιγμή είδα πως έσπασε η δέστρα στο snowboard και άρχισα να περπατάω, αλλά δεν κατάφερα να βρω κάτι. Ξεκίνησα 2:00 περίπου και συνέχισα να περπατώ μέχρι τις 8:00. Είχε ξαστεριά, αλλά κάποια στιγμή έβαλε κρύο και έτσι είπα πως κάπου πρέπει να μείνω. Έφτιαξα ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο. Βρήκα ένα δέντρο, που είχε μία τρύπα. Το έντυσα με κλαδιά και άναψα φωτιά. Εκεί έμεινα όλο το βράδυ» είπε στην εκπομπή.

«Είχα κινητό, αλλά έκλεισε γύρω στις 12:00. Προσπαθούσα να πάρω το 112, αλλά δεν τα κατάφερα. Δεν χτυπούσε σε καμία γραμμή. Είχε πολύ κρύο, αλλά όχι όσο νόμιζα. Θα μπορούσε να είναι χειρότερα. Είχα και λίγο νερό μαζί μου. Και είχα μαζί μου και μία μπάρα. Το πρωί συνέχισα να ανεβαίνω τον δρόμο, γιατί είχα δει μία πινακίδα. Βγήκα στο χωριό. Εκεί είχε σπίτια, αλλά ήταν έρημο, δεν υπήρχε κανείς. Χτύπησα πόρτες, αλλά δεν άνοιγαν. Συνέχισα πιο πάνω και βρήκα ένα καταφύγιο όπου βρήκα κάποια εργαλεία και έφτιαξα τη σανίδα. Και πήρα τον δρόμο προς τα πίσω και στη συνέχεια βρήκα ένα άλλο καταφύγιο και εκεί βρήκα τους πυροσβέστες. Ήμουν πολύ ψύχραιμος. Τη φωτιά την έβαλα με αναπτήρα» είπε στη συνέχεια.