Στον όρμο της Καταφυγής, λίγα χιλιόμετρα μετά την Παλαιά Φώκαια, βρίσκεται ένα εκκλησάκι που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη ομορφιά του και τη μοναδική του ιστορία.

Είναι το εκκλησάκι της Παναγίας Καταφυγιώτισσας, ένα κατάλευκο στολίδι που δεσπόζει πάνω σε έναν λόφο και προσφέρει υπέροχη θέα στις δύο παραλίες του κόλπου. Παρά την εξαιρετική του αισθητική, το εκκλησάκι έχει απαγορευτεί να χρησιμοποιείται για λειτουργίες ή μυστήρια.

Το εκκλησάκι είναι γνωστό στην περιοχή και ως «εκκλησάκι του Μυταρά», λόγω της εσωτερικής του διακόσμησης, την οποία έχει αναλάβει ο διάσημος Έλληνας ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς. Η ζωγραφική του στο εσωτερικό του ναού προκαλεί εντυπώσεις, με τα χρώματα να κυριαρχούν στους τοίχους και τις μορφές των ανέμων να συνθέτουν μία κινούμενη εικόνα. Η οροφή της εκκλησίας είναι γαλάζια, προσφέροντας μια αίσθηση φωτεινότητας και κίνησης, κάτι που διαφέρει σημαντικά από τις παραδοσιακές βυζαντινές αγιογραφίες που συναντάμε συνήθως σε εκκλησίες.

Ωστόσο, αυτή η πρωτοποριακή εικονογράφηση δεν έχει γίνει αποδεκτή από τη Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, η οποία έχει αποφασίσει να απαγορεύσει κάθε λειτουργία ή μυστήριο εντός του ναού. Ο Μητροπολίτης Νικόλαος Χατζηνικολάου χαρακτήρισε τα έργα του Μυταρά ως «τερατογραφήματα» και «βλάσφημα έργα τέχνης», τονίζοντας ότι το εκκλησάκι, όπως έχει διακοσμηθεί, δεν πληροί τους όρους για να λειτουργεί ως ιερός ναός.

View this post on Instagram

A post shared by 𝕋𝕠 𝕃𝕚𝕞𝕒𝕟𝕚 🇬🇷 (@psarotaverna)

Η αντίδραση της τοπικής κοινωνίας ήταν άμεση. Ο Δημήτρης Μυταράς, ο οποίος ζωγράφισε το εκκλησάκι χωρίς να ζητήσει χρήματα, είχε δηλώσει ότι θέλησε να το ζωγραφίσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, «χωρίς να του επιβληθούν οι απόψεις των άλλων». Παρά την αντίθεση που προκάλεσε η εικονογράφηση, ο καλλιτέχνης δήλωνε ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα και αναφερόταν στην αίσθηση πνευματικότητας και επικοινωνίας με το Θεό που προσφέρει ο χώρος.

Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο του παρεκκλησιού ξεκίνησε όταν διαπιστώθηκε ότι ιερέας που υπηρετούσε στο εκκλησάκι είχε αποσχηματιστεί και ιερουργούσε με το Παλαιό Ημερολόγιο. Αυτός ο παράγοντας, σε συνδυασμό με την αντιπαράθεση γύρω από την εικονογράφηση, οδήγησε στην απόφαση της Μητρόπολης να ανακαλέσει την άδεια για την τέλεση λειτουργιών και μυστηρίων στον ναό.

Το εκκλησάκι της Παναγίας Καταφυγιώτισσας ήταν ένας τόπος που φιλοξενούσε λειτουργίες και μυστήρια, όπως τον Δεκαπενταύγουστο και το Πάσχα, ενώ είχαν αρχίσει να πραγματοποιούνται και γάμοι και βαπτίσεις. Παρά τις αντιδράσεις, το εκκλησάκι παραμένει κλειστό για τη λειτουργία του, και οι επισκέπτες περιορίζονται στη θαυμάσια εικονογράφηση του Μυταρά και την απίστευτη αίσθηση του χώρου.

Οι τοπικοί κάτοικοι και οι επισκέπτες διατυπώνουν ανάμεικτες απόψεις για την απόφαση της Μητρόπολης, ενώ πολλοί εκφράζουν την άποψη ότι η τέχνη του Μυταρά είναι η προσωπική του κατάθεση και ότι το εκκλησάκι είναι «περισσότερο Μυταράς παρά ορθόδοξο». Οι αντιδράσεις γύρω από το ζήτημα συνεχίζουν να προκαλούν έντονες συζητήσεις στην τοπική κοινωνία και πέρα από αυτήν, με την τέχνη και τη θρησκεία να έρχονται για άλλη μια φορά σε αντιπαράθεση.