Με αφορμή την κηδεία του Γιάννη Μπουτάρη, αναρωτηθήκαμε ποιες είναι οι διαφορές της πολιτικής κηδεία με τη θρησκευτική κηδεία. Ποιες είναι οι διαφορές, ποιοι την επιλέγουν και ποια η σχέση της πολιτικής κηδείας με την καύση των νεκρών;

Μια από τις τελετές που παρέχονται από τα γραφεία τελετών είναι και η πολιτική κηδεία. Λαμβάνει χώρα πριν από την ταφή ή την αποτέφρωση και λέγεται πολιτική, γιατί απουσιάζουν οι ιεροτελεστίες οποιασδήποτε θρησκείας.

Είτε ο αποθανών, είτε οι συγγενείς του, επιλέγουν την πολιτική κηδεία ακριβώς γι’ αυτό, δηλαδή για θρησκευτικούς λόγους. Προτιμάται κυρίως από ανθρώπους που δήλωναν άθεοι ή αγνωστικιστές, χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητο, αφού μπορεί να επιλεχθεί από ετερόδοξους ή αλλόθρησκους, αν δεν υφίσταται η δυνατότητα τελετής που να συνάδει με τις συγκεκριμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Συνήθως λαμβάνει χώρα σε εξωτερικό χώρο ή σε αίθουσες που πρέπει να είναι ειδικά διαμορφωμένες. Στην Ελλάδα, η πολιτική κηδεία είναι νομικά καλυμμένη από το 1976.

Στην πολιτική κηδεία, οι συγγενείς και οι κοντινοί άνθρωποι του εκλιπόντα έχουν την δυνατότητα να εκφωνήσουν έναν λόγο. Για να συμβεί ωστόσο η πολιτική κηδεία, χρειάζεται η έγκαιρη ενημέρωση των συγγενών, η έγκυρη διαθήκη από τον εκλιπόντα, αλλά και μια σύνταξη συμβολαιογραφικής πράξης σύμφωνα με το άρθρο 15 του νόμου 4368/2016 (Α’ 21), που τροποποιεί τον 344/1976 (Α’143) και ορίζει ότι η επιλογή του τόπου ταφής είναι δικαίωμα του προσώπου.

Η οργάνωσή της δεν διαφέρει πολύ από εκείνη της θρησκευτικής τελετής. Όπως είπαμε και παραπάνω, μπορεί να ακολουθήσει είτε ταφή, είτε καύση του νεκρού. Για την δεύτερη, όπως λέει ο νόμος προαπαιτείται γραπτή δήλωση του νεκρού ή του/της συζύγου/συντρόφου. Επίσης, η καύση για να γίνει, προϋποθέτει απαραίτητα πολιτική κηδεία.