Μια συνέντευξη, εφ' όλης της ύλης έδωσε στο περιοδικό «ΕΓΩ! Weekly» ο θρυλικός Ντίμης Κρίτσας. Ο σχεδιαστής μόδας, κοσμικογράφος και συγγραφέας μίλησε για την ομοφυλοφιλία, τα ναρκωτικά και την προσωπική του ζωή.

Ο πατέρας σας αποδέχτηκε το γεγονός ότι ο γιος του ήταν ομοφυλόφιλος;
Με τον μπαμπά μου είχα πάντα πόλεμο. Μάλιστα, όταν πήγα στην Αμερική, επισκέφτηκα έναν ψυχολόγο, να δω μήπως έφταιγε ο πατέρας μου για τον σ3ξουαλικό μου προσανατολισμό. Μου απάντησε «μην ξανάρθεις, από τη στιγμή που ξέρεις ότι δεν αγαπούσες τον πατέρα σου».

Σας ενοχλεί να είναι κάποιος προκλητικός;
Το θεωρώ ανούσιο. Στο «Studio 54» από τη μία μεριά έβλεπες βασιλιάδες με σμόκιν και από την άλλη ομοφυλόφιλους να κάνουν τρέλες. Βέβαια, στη Νέα Υόρκη ήταν πιο απελευθερωμένοι. Ύστερα ήρθε το AIDS και τα κατέστρεψε όλα. Όλη η ζωή των γκέι και των κοσμικών κύκλων καταστράφηκε από αυτήν τη μάστιγα.

Ταρακουνηθήκατε όταν μάθατε ότι ο Billy Bo είχε AIDS;
Καθόλου, διότι κάθε φορά που ερχόταν στην Αμερική κινούνταν στα άκρα, δεν είχε όρια. Με τον Billy Bo δεν με συνέδεε καμία φοβερή φιλία. Είχε μανία, γιατί ήταν ωραίος. Στη Νέα Υόρκη όμως δεν είχε ιδιαίτερες κατακτήσεις. Εκεί οι γκέι ψάχνουν άντρες. Θυμάμαι ένα βράδυ που τον είχα πάει σε ένα πάρτι στο «Underground», μου είπε «Ντίμη, κανείς δεν με κοιτάζει». «Επειδή είσαι θηλυπρεπής», του απάντησα.

Ναρκωτικά δοκιμάσατε στο «Studio 54»;
Είναι δυνατόν να μη δοκιμάσεις ναρκωτικά στην Αμερική; Είχα τρέλα με την κοκαΐνη. Τίποτα άλλο.

Το ναρκωτικό των πλουσίων...
Τη γλύτωσα στο παρά πέντε. Είχα δυνατό χαρακτήρα. Έκανα ένα ταξίδι στην Ευρώπη για ενάμιση μήνα, γύρισα και δεν ξαναπήρα ποτέ. Πηγαίνεις προς το θάνατο με την κοκαΐνη. Σου καταστρέφει τη μύτη, την καρδιά....

Δεν φοβόσασταν μη σας ανακαλύψουν;
Να μας ανακαλύψουν; Τότε η κοκαΐνη έρεε. Πηγαίναμε στο Χάρλεμ για να την προμηθευτούμε. Είχα βρει έναν που μου είχε αδυναμία και μου έδινε ό,τι ήθελα. Μάλιστα, αυτοαποκαλούνταν «βαρόνος». Του είπα «τους ξέρουν τους βαρόνους, να ονομαστείς μαρκήσιος» και όντως το άλλαξε.

Ηρωίνη δοκιμάσατε;
«Όχι. Ούτε η μαριχουάνα με ενδιέφερε. Όσες φορές είχα δοκιμάσει με παρέα, όλοι γελούσαν και εγώ έψαχνα να βρω το αστείο. Δεν πήρα ποτέ LSD επίσης. Ο κόσμος άνοιγε τα παράθυρα και έπεφτε, γιατί νόμιζε ότι θα πετάξει. Είχα ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα στην κοκαΐνη. Και εγώ και ο Rossellini, που ήμασταν φίλοι. Παίρναμε δύο μποτίλιες με σκόνη. Μία για εμάς και μία για να κερνάμε.