Στο γυάλινο φέρετρο της Ροζαλία Λομπάρντο, στη Σικελία, το άψυχο σώμα της κείτεται ακίνητο εδώ και δεκάδες χρόνια.

Πέθανε σχεδόν έναν αιώνα πριν, το 1920, από πνευμονία σε ηλικία 2 ετών και ο δυστυχής πατέρας της ζήτησε από τον ταριχευτή Αλφρέντο Σαλάφια να διατηρήσει το σώμα της.

Ο Σαλάφια το πέτυχε, κάνοντας τη μούμια της μικρής Ροζαλία την πιο καλά διατηρημένη στον κόσμο, καθώς και η εξωτερική εμφάνιση, αλλά και τα εσωτερικά όργανα έχουν μείνει σχεδόν άθικτα.

Η μέθοδος που χρησιμοποίησε ο Σαλάφια παρέμενε μυστική έως και το 2009, όταν ο ανθρωπολόγος Ντάριο Πιομπίνο-Μασκάλι έμαθε τη διαδικασία απ' τους απογόνους του ταριχευτή. Το περίεργο όμως με τη Ροζαλία είναι πως τα μάτια της ανοίγουν μερικά εκατοστά ανά περιόδους. Καθώς φαίνεται, αυτό συμβαίνει λόγω της αλλαγής της θερμοκρασίας στις κατακόμβες, όμως κάποιοι θεωρούν πως... η ψυχή της Ροζαλία επέστρεψε στο ταριχευμένο σώμα της.