Το Ολυμπιακό Χωριό για τους Θερινούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι είναι εφοδιασμένο με δωρεάν προφυλακτικά, περίπου 300.000 από αυτά για την ακρίβεια. «Είναι πολύ σημαντική η ευθυμία εδώ», είπε ο διευθυντής του Village Laurent Michaud στο Sky News.

Πρόκειται για μια μεγάλη στροφή σε σχέση με τους δύο προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες (Τόκιο 2020 και Πεκίνο 2022) όταν οι ρινικές μπατονέτες και η κοινωνική απόσταση αντικατέστησαν τις αγκαλιές και τις χειραψίες και οι αθλητές έπρεπε να φύγουν από το Ολυμπιακό Χωριό εντός 48 ωρών από την ολοκλήρωση των αγώνων τους. Συνήθως, μπορούν όλοι να παραμείνουν στις τελετές λήξης, επιτρέποντάς τους να συμμετάσχουν στην στα πάρτι που τα χαρακτηρίζουν εδώ και δεκαετίες.

Ωστόσο, ακόμη και όταν η πανδημία του COVID-19 κατέπνιξε τους εορτασμούς και οι αθλητές δεν μπορούσαν να έρθουν σε οποιεσδήποτε «περιττές μορφές σωματικής επαφής», η παράδοση δεν άλλαξε: τα δωρεάν προφυλακτικά. Στο Τόκιο, ήταν περίπου 160.000.

Είχαν σκοπό, εξήγησαν οι διοργανωτές, να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση σχετικά με το HIV/AIDS, κάτι που, συμπτωματικά, είναι και ο λόγος που το έθιμο ξεκίνησε το 1988.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Athlete365 (@athlete365)

Την εποχή που το Κάλγκαρι της Αλμπέρτα του Καναδά ετοιμαζόταν να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, το AIDS μαινόταν σε όλο τον κόσμο. Οι ειδικοί στη δημόσια υγεία συμβούλεψαν τους διοργανωτές των Ολυμπιακών Αγώνων να προμηθεύουν τους αθλητές τους με δωρεάν προφυλακτικά, τα οποία στη συνέχεια αποθηκεύονταν στο φαρμακείο του Ολυμπιακού Χωριού. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να τα ζητήσουν, αλλά δεν υπήρχε ακριβώς κουλτούρα μυστικότητας σχετικά με το σeξ κατά τη διάρκεια της παραμονής τους: Το κατάστημα στην πανεπιστημιούπολη διλεθετε ακόμη και ποpνό περιοδικά.

«Δεν διοικούμε μια βικτοριανή κοινωνία εγκράτειας εδώ», είχε πει ο δήμαρχος του Ολυμπιακού Χωριού Bob Niven στο Associated Press.

Σχέδια πρόληψης κατά του AIDS ήταν ήδη στα σκαριά και για τους επερχόμενους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που πραγματοποιήθηκαν στη Σεούλ της Νότιας Κορέας, το ίδιο φθινόπωρο. Μετά την άρνηση της πρότασης για έλεγχο όλων των αθλητών για την ασθένεια, οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να προμηθεύσουν το χωριό με 6.000 και πλέον προφυλακτικά, μαζί με φυλλάδια που εξηγούν τους κινδύνους του μη ασφαλούς σeξ.

Αργότερα οι διοργανωτές των Ολυμπιακών Αγώνων διατήρησαν το νέο έθιμο, διαφοροποιώντας τις ιδιαιτερότητες και αυξάνοντας τον αριθμό των προφυλακτικών. Όταν η Albertville της Γαλλίας φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, τα 36.000 προφυλακτικά που διανεμήθηκαν ήταν δωρεάν για τους αθλητές και κόστιζαν περίπου 2 δολάρια το πακέτο για το υπόλοιπο προσωπικό. Τα προφυλακτικά ταίριαζαν επίσης με τα χρώματα των Ολυμπιακών δαχτυλιδιών: μπλε, κίτρινο, μαύρο, πράσινο και κόκκινο. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης αργότερα εκείνο το έτος, τα προφυλακτικά, τα οποία τώρα έφταναν σε αριθμό τις 60.000, ήταν αρχικά διαθέσιμα για αγορά από μηχανήματα αυτόματης πώλησης στην ντισκοτέκ του ολυμπιακού χωριού. Αλλά σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ, οι αθλητές «παραπονέθηκαν ότι δεν γινόταν ανεφοδιασμός σωστά», οπότε οι υπεύθυνοι απλώς τους τα μοίρασαν δωρεάν.

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του Λιλεχάμερ της Νορβηγίας το 1994 είχαν επίσης μηχανήματα αυτόματης πώλησης, μερικά από τα οποία εγκαταστάθηκαν σε ένα δημοτικό σχολείο που μετατράπηκε σε προσωρινή στέγη για τους εθελοντές. «Τα μηχανήματα ήταν μια απόλυτη έκπληξη. Επιπλέον, υπήρχαν σημειώσεις που έλεγαν ότι μερικά από τα προφυλακτικά είχαν γεύση βατόμουρου, κάτι που οι μαθητές το βρήκαν εξαιρετικά διασκεδαστικό», είχε δηλώσει ο διευθυντής του σχολείου στον Τύπο.

Ήταν επίσης στο Λιλεχάμερ που τα ειδησεογραφικά πρακτορεία ανέφεραν μια ανίερη πλημμύρα προφυλακτικών που γέμιζε το αποχετευτικό σύστημα, λόγω της συνήθειας των Ολυμπιονικών να τα ρίχνουν στις τουαλέτες τους όλο το εικοσιτετράωρο.

Από την έναρξή του, το έθιμο του ελεύθερου προφυλακτικού στόχευε απροκάλυπτα στον περιορισμό της μετάδοσης του HIV και στην ενθάρρυνση του ασφαλούς σeξ. Αυτό δεν άλλαξε απαραίτητα με την άφιξη του 21ου αιώνα, καθώς το AIDS εξακολουθεί να υπάρχει. Αλλά η επιτυχία της υψηλής ενεργητικής αντιρετροϊκής θεραπείας (HAART) ως μορφής θεραπείας για τον HIV πυροδότησε την ελπίδα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ότι όσοι ζουν με HIV θα μπορούσαν να συνεχίσουν να έχουν μακροχρόνιες, υγιείς ζωές. Έτσι, στα πρώτα χρόνια, το εμπορικό μάρκετινγκ και η δημοσιότητα γύρω από τα προφυλακτικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες μειώθηκε για τη δημόσια υγεία και αυξήθηκε για τις τότε αυξημένες εpωτικές τάσεις των Ολυμπιονικών.

Στους Θερινούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, οι αθλητές εξάντλησαν τα 50.000 προφυλακτικά τόσο γρήγορα που ο κατασκευαστής Ansell έστειλε επιπλέον 20.000 στο χωριό αρκετές ημέρες πριν από την τελετή λήξης. «Κρίνοντας από τη ζήτηση, ο απολογισμός των μεταλλίων σίγουρα αυξάνεται τόσο εντός όσο και εκτός της αθλητικής αρένας», είπε ένας εκπρόσωπος της Ansell. Αποκάλυψε επίσης ότι τα προϊόντα με «μέντα» και «φράουλα» ήταν τα καυτά προϊόντα και ότι ορισμένοι αθλητές είχαν ζητήσει μεγαλύτερα μεγέθη. Η Durex ανέλαβε να προμηθεύσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, παρέχοντας 130.000 προφυλακτικά και 30.000 πακέτα λιπαντικών «για να κάνει ηπιότερη την απόδοση των αθλητών στην αρένα και κάτω από τα σκεπάσματα», σύμφωνα με μια δήλωση.

Όλη η συζήτηση για το προφυλακτικό οδήγησε επίσης σε μια σειρά από αναιδείς και περιστασιακά κακοσχεδιασμένες σκέψεις σχετικά με αυτά, από το πώς η σeξουαλική δραστηριότητα μπορεί να επηρεάσει την αθλητική απόδοση με την οποία οι Ολυμπιονίκες θα έπρεπε να ασχολούνται.

Ο αριθμός των προφυλακτικών κυμαινόταν γύρω στις 100.000 μέχρι το 2016, όταν το Ρίο ντε Τζανέιρο έσπασε όλα τα ρεκόρ διανέμοντας 450.000 προφυλακτικά, 100.000 από τα οποία ήταν γυναικεία (πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων). Και ενώ οι λεπτομέρειες συνεχίζουν να διαφέρουν από Αγώνες σε Αγώνες, ο λόγος για το δώρο είναι ο ίδιος όπως ήταν πάντα: Τα πουλιά το κάνουν, οι μέλισσες το κάνουν, ακόμη και αθλητές παγκόσμιας κλάσης που εκτελούν σχεδόν υπεράνθρωπα κατορθώματα το κάνουν. Και αφού θα το κάνουν, ας βεβαιωθούμε ότι το κάνουν με ασφάλεια.