Θυμάστε την εποχή που νοικιάζαμε ταινίες από τα video clubs; Η εποχή που τίποτα δεν ήταν "ένα κλικ μακριά". Υπάρχουν ακόμα θαρραλέοι που κρατούν ανοιχτά τα μαγαζιά τους; Yπάρχουν ακόμα ρομαντικοί που προτιμούν τα DVD από τον ψηφιακό κόσμο;

Παρόλο που η εποχή των βίντεο κλαμπ έχει ουσιαστικά περάσει λόγω της ανάπτυξης των ψηφιακών υπηρεσιών streaming και της ευρείας διάδοσης των συνδρομητικών τηλεοπτικών καναλιών, υπάρχουν ακόμα μερικά βίντεο κλαμπ στην Ελλάδα. Αυτά τα καταστήματα επιβιώνουν κυρίως λόγω της νοσταλγίας και της αφοσίωσης των πελατών τους.

Pexels

Συγκεκριμένα, σε κάποιες περιοχές, ιδιαίτερα στις μικρότερες πόλεις ή σε γειτονιές μεγάλων πόλεων, μπορεί να βρει κανείς video club που συνεχίζουν να λειτουργούν. Αυτά τα καταστήματα συχνά προσφέρουν όχι μόνο ταινίες σε DVD ή Blu-ray, αλλά και συλλεκτικά αντικείμενα, παιχνίδια, και άλλες υπηρεσίες ψυχαγωγίας.

Επιπλέον, κάποια video club έχουν προσαρμοστεί στις νέες τάσεις, προσφέροντας και άλλες μορφές ψυχαγωγίας, όπως π.χ. παιχνίδια κονσόλας ή ακόμη και ηλεκτρονικές συσκευές προς ενοικίαση. Είναι όμως και πάλι, ελάχιστα. Ο αριθμός τους έχει μειωθεί σημαντικά σε σύγκριση με τη δεκαετία του '90 και του 2000, όταν τα βίντεο κλαμπ ήταν σε ακμή.

Ήταν 2006 όταν ο Λευτέρης Τζώρτζης αποφάσισε να ανοίξει το δικό του video club. Είχε μάλιστα ξεπεραστεί το σημείο κορυφής της δημοφιλίας αυτής της ψυχαγωγιας, και είχαν αρχίσει ήδη να κλείνουν κάποια αντίστοιχα μαγαζιά, ωστόσο ο ιδιος καθότι σινεφίλ και επειδή ούτως ή άλλως δούλευε σε video club μέχρι τότε, ήταν κάπως μονόδρομος να επιλέξει να ανοίξει το δικό του.

Στο Movie Galaxy στην Ιπποκράτους, στην Αθήνα."Υπήρξε μια πτώση με την κρίση του 2009 κι αυτό γιατί μεγάλωσαν οι ταχύτητες του internet και ξεκίνησε η πειρατεία που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε. Το 2024 σίγουρα έχει λιγοστέψει πελατεία ωστόσο να πούμε σ’ αυτό το σημείο πως δεν είναι το στερεότυπο των ηλικιωμένων πελατών αυτό το οποίο θα δείτε μόνο μέσα στο μαγαζί. Υπάρχουν φοιτητές αλλά και οικογένειες με τα παιδιά που πηγαίνουν να νοικιάσουν παιδικές ταινίες".

Όταν ρωτήσαμε το Λευτέρη αν πωλούνται ακόμα DVD players ή απλά οι πελάτες έχουν κρατήσει τις παλιές συσκευές τότε εκείνος μας είπε φυσικά και υπάρχουν.

Mάλιστα μέχρι πριν δυο τρία χρόνια έκλεισε το τελευταίο εργοστάσιο που έφτιαχνε βιντεοκασέτες (οπότε όπως καταλαβαίνετε και μέχρι σήμερα υπάρχουν εργοστάσια τα οποία φτιάχνουν και κατασκευάζουν ακόμα DVD players).

@cinemaclubvideo

Στη Θεσσαλονίκη, λίγα σημεία θυμίζουν πως κάποτε υπήρχε αυτού του είδους διασκέδαση. Πριν 2 χρόνια, έκλεισε ένα πολύ αγαπημένο video club, στην οδό Σόλωνος, στην Ανάληψη. Ο ιδιοκτήτης τις τελευταίες μέρες που το κατάστημα βρισκόταν σε λειτουργία είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο GRTimes,  "Τουλάχιστον μέχρι το 2004 – 2005 ήταν η χρυσή εποχή για τη βιντεοκασέτα" αναπολεί ο κ. Λίνος, "έφευγαν με σακούλες, δέκα - δέκα οι κασέτες, Παρασκευή και Σάββατο βράδυ ήταν οι μέρες της ταινίας. Είχε κρατήσεις, κράτα μου αυτήν την ταινία, αν δεν την κρατούσες μάλωνες, υπήρχε πάθος, αν δεν έπαιρναν ταινία, δεν μπορούσαν".

Kάπως έτσι περιέγραψε και η Ελένη Γκαγκάρη τις χρυσές εποχές το τελευταίο Movieland της Ελλάδας, στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης.

Η εποχή της ακμής των βίντεο κλαμπ ήταν μια εποχή που τα βίντεο ήταν ένα από τα κύρια μέσα ψυχαγωγίας για πολλές οικογένειες και νέους. Τα Σαββατοκύριακα και οι Δευτέρες ήταν οι πιο πολυσύχναστες ημέρες, καθώς οι πελάτες επέστρεφαν τις ταινίες που είχαν νοικιάσει για το Σαββατοκύριακο. Το γεγονός ότι το μαγαζί είχε συχνά ουρές έξω από την πόρτα και η ανάγκη για περισσότερους υπαλλήλους και εξοπλισμό, όπως δεύτερο υπολογιστή, δείχνει πόσο δημοφιλή και σημαντικά ήταν τα video club εκείνη την εποχή. Αυτές οι επιχειρήσεις προσέφεραν μια μοναδική εμπειρία επιλογής και παρακολούθησης ταινιών, η οποία είχε κοινωνική διάσταση και γινόταν μέρος της καθημερινότητας των πελατών τους.

Photo: Μαρία Ευσταθιάδου/exostis

Η νοσταλγία για εκείνες τις εποχές είναι κατανοητή, καθώς τα βίντεο κλαμπ δεν ήταν απλώς καταστήματα, αλλά μέρη όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να ανταλλάσσουν απόψεις για τις ταινίες, να παίρνουν προτάσεις και να ζουν μια συλλογική εμπειρία ψυχαγωγίας.