Είναι η πιο διάσημη φυλακή όλων των εποχών. Έχει γίνει ταινία, ενώ η απόδραση από το Αλκατράζ ακόμη μνημονεύεται ως η πιο δύσκολη απόδραση που έχει γίνει ποτέ.

Ο "Βράχος" όπως ήταν γνωστή η φυλακή του Αλκατράζ φτιάχτηκε για να φιλοξενήσει όσους κρατούμενους κρίνονταν επικίνδυνοι ή είχαν επιχειρήσει να αποδράσουν από άλλα σωφρονιστικά ιδρύματα.

Απείχε 2 χιλιόμετρα από την κοντινότερη ακτή, τα ρεύματα στη θάλασσα ήταν τέτοια που κανείς(σχεδόν κανείς...) δεν μπορούσε να βγει ζωντανός στην ακτή ενώ οι φύλακες ήταν πιο σκληροί του σωφρονιστικού συστήματος.

Στέγασε συνολικά 1576 κρατούμενους, αλλά αυτοί οι κατάδικοι ήταν οι χειρότεροι όλων.

Δύο όμως ήταν οι διάσημοι...

Αλ Καπόνε

Μαφιόζος, αρχηγός όλου του οργανωμένου εγκλήματος της  δεκαετίας του 1920, γνωστός για τις εκρήξεις θυμού και τις βάναυσες τιμωρίες σε αντιπάλους και συνεργάτες που έκαναν λάθη.

Βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα του Αλκατράζ το 1934, όπου δεν είχε τις ανέσεις που εκμεταλλεύοταν σε άλλα σωφρονιστικά ιδρύματα. Λέγεται πως στο Αλκατράζ ίδρυσε τη δική του μπάντα μουσικής.

Ρόμπερτ Στράουντ, ο «Βαρυποινίτης του Αλκατράζ»

Πριν οδηγηθεί στις φυλακές του Αλκατράζ είχε κάνει καριέρα 30 ετών στο έγκλημα. Χαρακτηριζόταν ως ένας από τους πιο κυνικούς δολοφόνους της εποχής, όπου σκότωνε ακόμα και για ασήμαντη αφορμή.

Το πρώτο έγκλημα το έκανε το 1909 όταν σκότωσε κάποιον στην Ουάσινγκτον.

Στις φυλακές του Κάνσας ήταν συχνά πονοκέφαλος για τους υπεύθυνους, λόγω των ακραίων ξεσπασμάτων του, με αποκορύφωμα τη σφαγή ενός δεσμοφύλακα μπροστά σε 1500 συγκρατούμενους του.

Οδηγήθηκε στο Αλκατράζ το 1943, του επιβλήθηκε θανατική ποινή, αλλά πριν την εκτέλεση άλλαξε σε ισόβια.

Πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ποινής του στην απομόνωση.