Για όσους έχουν μια συγκεκριμένη πεποίθηση, λίγα πράγματα είναι τόσο ευχάριστα όσο μια καλή ταινία τρόμου. Ίσως νιώθετε τον αργό, υπόγειο τρόμο μιας ταινίας "Είμαι παγιδευμένος με ένα τέρας" όπως το original "Alien". Ίσως σας αρέσει ο σωματικός τρόμος με αίμα και έντερα. Ίσως ανασκάβετε τα μεταφυσικά πράγματα, όπως τις ταινίες "The Conjuring", ή ταινίες με ιερείς να φωνάζουν ιερά ξόρκια στους εμετούς.
Με τόσες πολλές διαφορετικές γεύσεις τρόμου, θα μπορούσαν ποτέ οι θεατές να συμφωνήσουν σχετικά με το ποια ταινία είναι η πιο τρομακτική; Το "Veronica" του 2017 πλησίασε. Σύμφωνα με το Science of Scare Project, ωστόσο, η κατάταξη των πιο τρομακτικών ταινιών του 2023 είχε έναν ξεκάθαρο νικητή που προκαλέσει τον μεγαλύτερο συνολικό φόβο: το "Sinister", με πρωταγωνιστή τον Ethan Hawke. Και πριν πουν οι άνθρωποι, "Ναι, αλλά αυτή η ταινία δεν βγήκε το 2012;" Η κατάταξη δεν έδειχνε την πιο τρομακτική ταινία που κυκλοφόρησε το 2023, μόνο την πιο τρομακτική ταινία που παρακολούθησαν οι άνθρωποι εκείνη τη χρονιά, συμπεριλαμβανομένων παλαιότερων ταινιών. Σύμφωνα με μετρήσεις που επικεντρώνονται στον καρδιακό ρυθμό, το "Sinister" έκανε σκορ 96 στα 100.
Κατά κάποιο τρόπο, προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το «Sinister» του 2012 έφτασε στην κορυφή της λίστας ταινιών που προκαλούν φόβο για το 2023. Είναι μια βραδύκαυστη ιστορία χαρακτήρων που βασίζεται σε υποκείμενα νοήματα και αφανή γεγονότα που το κοινό πρέπει τελικά να ανακαλύψει μόνο του. Η πολύ φυσική, καθημερινή απεικόνιση του αληθινού συγγραφέα εγκλημάτων Έλισον Όσβαλτ από τον Ethan Hawke βοηθάει πολύ, όπως και η συνολική υπόθεση και το αγροτικό περιβάλλον της Πενσυλβάνια. Υπάρχουν μερικές πληροφορίες που καταρρέουν και μια κάπως αυθεντική φιγούρα τέρατος, αλλά αυτές οι ελλείψεις μπορούν να συγχωρεθούν για το σφιχτό σενάριο της ταινίας και τους χώρους σιωπής που αφήνουν στον θεατή να αναπνεύσει και να σκεφτεί.
Αυτοί οι χώροι διακοπής και κανονικότητας μεταξύ του τρόμου μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύουν τις μετρήσεις του Science of Scare Project. Όπως αναφέρθηκε, η μελέτη χρησιμοποιεί δεδομένα που προέρχονται αποκλειστικά από τον καρδιακό ρυθμό. Έχουμε καρδιακό ρυθμό ηρεμίας, καρδιακό ρυθμό παρακολούθησης ταινίας, διακύμανση του καρδιακού ρυθμού, απότομη αύξηση του καρδιακού ρυθμού κ.λπ. Αν και είναι αμφισβητήσιμο με πόση ακρίβεια τέτοιες μετρήσεις αποτυπώνουν την εμπειρία του "φόβου", η μελέτη είναι ωστόσο πιο ακριβής από τις ερωτήσεις και απαντήσεις με τα μέλη του κοινού.
Δεν γίνεται συζήτηση πουθενά για το μέγεθος του δείγματος της μελέτης, τη σύνθεση του πληθυσμού της μελέτης ή την εξοικείωση του πληθυσμού με ταινίες τρόμου, αλλά τουλάχιστον γνωρίζουμε ότι οι θεατές συμμετείχαν για μια περίοδο λίγων εβδομάδων πριν από το Halloween. Η μελέτη χρησιμοποίησε επίσης κλασικά έργα όπως "The Exorcist", "Nightmare on Elm Street", "The Ring", "The Thing" και το “Alien".
Αναζητώντας τις ταινίες τρόμου που κυκλοφόρησαν πιο πρόσφατα, η μικροσκοπική, indie, χαμηλού προϋπολογισμού καναδική ταινία τρόμου "Skinamarink" του 2022 κατετάγη πρώτη στη λίστα 2022/2023 του Science of Scare Project και τρίτη συνολικά. Μετά την παρακολούθηση του "Skinamarink", ο θεατής πιθανότατα δεν θα είναι ακόμα σε θέση να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση επειδή δεν υπάρχει ξεκάθαρη αφήγηση, έχει ελάχιστους διαλόγους, μερικά μεγάλα jump scares και πολλά εξαιρετικά σκοτεινά, στατικά, παρατεταμένα πλάνα που σκόπιμα επισκιάζουν πολλά από αυτά που μπορεί να δει ο θεατής. Μάλιστα λέγεται ότι εφτασε στη λίστα με τις πιο τρομακτικές ταινίες του Science of Scare Project χάρη στο TikTok και το Reddit.
Όμως όπως πολλοί άνθρωποι μπορεί να μην βρουν το "Skinamarink" καθόλου τρομακτικό, το ίδιο ισχύει και για το "Sinister". Σε τελική ανάλυση, ο «φόβος» μπορεί να είναι μια κοινή, καθολική ανθρώπινη εμπειρία, αλλά οι αιτίες του είναι ποικίλες, που κυμαίνονται από τις πιο προφανείς έως τις πιο βαθιά ψυχολογικές. Και σίγουρα, μερικά από αυτά τα στοιχεία μπαίνουν στο "Sinister" και στο "Skinamarink".
