Ο μέσος ρεπόρτερ θέλει απλώς να πάει εκεί έξω και να καλύψει τα πράγματα που συμβαίνουν και να τα καταγράψει καθώς συμβαίνουν. Αλλά δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Και όταν οι δημοσιογράφοι παραποιούν τα γεγονότα ή φτιάχνουν ιστορίες για να πουλήσουν, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα, πολύ γρήγορα.

Jayson Blair

Ο Jayson Blair ανέβηκε γρήγορα επίπεδο στη δουλειά - από την πρακτική άσκηση σε μεγάλες εφημερίδες σε ένα πολυπόθητο ρεπορτάζ πλήρους απασχόλησης για τους New York Times στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το αστέρι του ήταν λαμπερό, και ήταν νέος, και φαινόταν ότι θα μπορούσε να είναι πραγματικά κάτι ως δημοσιογράφος και αναλυτής μέσων μέσα από μια μακρά καριέρα. Και μετά, σε μια άνθηση, όλα κατέρρευσαν. Στις 28 Απριλίου 2003, ο Blair έλαβε μια κλήση από τον εθνικό συντάκτη των Times. Ρωτούσε τον Blair για μια ιστορία που είχε γράψει δύο μέρες πριν. Αυτή η ιστορία έμοιαζε πολύ με μια ιστορία που γράφτηκε από έναν δημοσιογράφο για το San Antonio Express-News στο νότιο Τέξας μόλις λίγες μέρες πριν από αυτό. 

Οι Times ξεκίνησαν μια έρευνα για όλες τις ιστορίες του Μπλερ. Αυτό που βρήκαν ήταν ένα εκπληκτικό επίπεδο λογοκλοπής. Περιέργως, έβγαλε αποσπάσματα, παραγράφους και ολόκληρα αποσπάσματα από ιστορίες που είχαν γραφτεί από άλλους δημοσιογράφους. Έβαλε το storyline και τις ημερομηνίες του σε αρθρα και γεγονότα τα οποία στην πραγματικότητα δεν βρισκόταν στην πόλη που ισχυριζόταν ότι ήταν. Κατασκεύασε ευθέως πηγές και εν γνώσει του υποστήριξε ψευδώς ότι διάφορες πηγές και ειδικοί συμμετείχαν σε διάφορες συναντήσεις υψηλού επιπέδου στις ιστορίες του, ενώ δεν ήταν. Aπολύθηκε και σργότερα, ίδρυσε μια ομάδα υποστήριξης για άτομα με διπολική διαταραχή και ξεκίνησε μια επιχείρηση life coaching.

Stephen Glass

Ο Stephen Glass ήταν δημοσιογράφος που εργαζόταν για τη New Republic από το 1995 έως το 1998, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε πει ψέματα για διάφορα ρεπορταζ, σε διάφορες εφημερίδες. Ομως πάντα κατάφερνε να ξαναβρει δουλειά ώσπου... Ο Glass είχε δημοσιεύσει μια ιστορία για έναν έφηβο που ήταν χάκερ και πως έκανε δουλειές με μεγάλες εταιρείες.

Ένας ρεπόρτερ του Forbes όμως τον ξεμπρόστιασε. Διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει ούτε μισή λέξη από το άρθρο. Ο ντροπιασμένος δημοσιογράφος πήγε στη νομική σχολή με την πρόθεση να γίνει δικηγόρος, και πέρασε ακόμη και τις εξετάσεις δικηγορίας τόσο στη Νέα Υόρκη όσο και στην Καλιφόρνια. Βρήκε λοιπόν δουλειά ως δικηγόρος σε ένα δικηγορικό γραφείο και έκτοτε ζει μια ήσυχη ιδιωτική ζωή μετά το σκάνδαλο που συγκλόνισε τον κόσμο των μέσων ενημέρωσης.

Janet Cooke

Η Janet Cooke ήταν δημοσιογράφος της Washington Post όταν, το 1981, έλαβε το βραβείο Πούλιτζερ για τη συγγραφή μιας ιστορίας για έναν υποτιθέμενο οκτάχρονο εθισμένο στην ηρωίνη, ονόματι Jimmy. Η γραφή της Cooke ήταν απίστευτη, εγκάρδια, τραγική, δακρύβρεχτη και… εντελώς ψεύτικη.  Ακόμη και αφού κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ, οι κριτικοί σήμαναν τον κώδωνα του κινδύνου ότι κάτι δεν πήγαινε σωστά σε αυτή την ιστορία...

Η πίεση άρχισε να είναι έντονη και η εφημερίδα την "κόλλησε" στον τοίχο μέχρι να παραδεχτεί πως δεν υπήρξε ποτέ ο Jimmy.

Kι έτσι έγινε. Μετά όλα πήραν το δρόμο τους. Απολύθηκε και έδωσε πίσω και το βραβείο Πούλιτζερ.  Άφησε εντελώς τη δημοσιογραφία και τελικά έφυγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ζώντας στο Παρίσι για σχεδόν μια δεκαετία πριν χωρίσει τον σύζυγό της και επιστρέψει στην πατρίδα. Τώρα, ζει μια ήσυχη και ιδιωτική ζωή έξω από τα φώτα της δημοσιότητας και ποτέ δεν αποκάλυψε πού είναι ή τι κάνει.