Ο Ignaz Semmelweis ήταν ένας γιατρός που εστίασε την έρευνά του στο να μάθει γιατί οι γυναίκες πέθαιναν με τόσο υψηλά ποσοστά παιδικού πυρετού.

Μέσα από τη δουλειά του, συνειδητοποίησε ότι οι γιατροί έμοιαζαν να φέρνουν κάτι μαζί τους όταν έβλεπαν τις γυναίκες στον τοκετό, κάτι αόρατο από τους άλλους ασθενείς που είδαν στο νοσοκομείο. Έτσι, τους έβαλε να πλένουν τα χέρια τους σε διάλυμα χλωριωμένου ασβέστη πριν από κάθε εξέταση.

Λίγο μετά τη δημιουργία αυτής της διαδικασίας, τα ποσοστά θνησιμότητας των γυναικών υπό τη φροντίδα του μειώθηκαν από 18,27% σε ένα εκπληκτικό 1,27%. Ωστόσο, παρά αυτά τα αποτελέσματα, άλλοι γιατροί δεν θα έπαιρναν τον Semmelweis στα σοβαρά. Ενώ η πατρίδα του, η Ουγγαρία, εφάρμοσε τις μεθόδους του – και είδε εκπληκτικά αποτελέσματα – η Βιέννη και η Πράγα συνέχισαν να τον κοροϊδεύουν.

Τα χρόνια της επαγγελματικής απόρριψης επηρέασαν την ψυχική υγεία του Semmelweis. Ανέπτυξε κατάθλιψη και στη συνέχεια πιθανώς άνοια ή σύφιλη, η οποία οδήγησε σε ασταθή συμπεριφορά. Στη συνέχεια κλείστηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα από τους συναδέλφους του, μόνο για να ανακαλύψει ότι εισήχθη αναγκαστικά.

Καθώς διαμαρτυρήθηκε γι' αυτό, ξυλοκοπήθηκε από τους φρουρούς, κάτι που πιθανότατα του προκάλεσε τραύμα στο χέρι. Αυτή η πληγή μολύνθηκε και τελικά πέθανε από την ίδια την ασθένεια που προσπαθούσε να θεραπεύσει σε όλη την καριέρα του.