Πείτε ότι γνωρίζουμε κάποιον/κάποια και νιώθουμε μια έλξη. Μετά έρχεται μια περίοδος γνωριμίας και επαφής όπου αναπτύσσουμε συναισθήματα. Και μετά αναρωτιόμαστε. Είναι αυτό έpωτας;

Η επιστήμη λέει πως υπάρχουν κάποιες χημικές διεργασίες που προκαλούν την έλξη και δεν οφείλεται απαραίτητα στο συναίσθημα του έpωτα. Οι έρευνες στρέφονται προς τις φερομόνες, που είναι γνωστές και ως «χημικές ουσίες του έρωτα». Η παρουσία τους έχει αποδειχτεί σε πολλά ζώα και έντομα και λειτουργούν με το να προσελκύουν το αντίθετο φύλο. Για παράδειγμα, όταν ένας αρσενικός σκόρος αντιλαμβάνεται τις χημικές ουσίες που εκκρίνει ένα απομακρυσμένο γόνιμο θηλυκό, εγκαταλείπει τα πάντα και την αναζητά για ζευγάρωμα. 

Το υπάρχουν και στους ανθρώπους είναι κάτι που έχει προκαλέσει διχασμό στους επιστήμονες. Ένα ερώτημα που επίσης δεν έχει απαντηθεί είναι το αν επηρεάζουν τους ανθρώπους. Αυτό που εκτιμάται είναι ότι μάλλον επηρεάζονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα ζώα. Για παράδειγμα, τα ζώα που ανταποκρίνονται σαφώς στις φερομόνες έχουν στη μύτη τους το λεγόμενο εμερονασικό όργανο. Και στους ανθρώπους, οι μικρές σχισμές που υπάρχουν στη μύτη δρουν ως τέτοια όργανα. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτές οι σχισμές αντιλαμβάνονται τις φερομόνες από άλλους ανθρώπους, στέλνουν μήνυμα στον εγκέφαλο, που με τη σειρά τους αναμεταδίδονται στο ορμονικό σύστημα και ενεργοποιούν τις διάφορες βιολογικές διεργασίες που εμπλέκονται στη σeξουαλική συμπεριφορά.

Οι πιθανές φερομόνες στον άνθρωπο είναι εκατοντάδες. Η χημική τους σύνθεση και η δράση τους παραμένουν ένα μυστήριο. Δεν έχει εντοπιστεί ακόμα μια συγκεκριμένη που να σχετίζεται με τη διέγερση του σeξουαλικού ενδιαφέροντος. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, μια σειρά μελετών δείχνουν ότι οι μυρωδιές ορισμένων χημικών ουσιών μπορούν να διεγείρουν σεξουαλικές αντιδράσεις τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες.