Η ιστορία του τρόμου ως κινηματογραφικού είδους ξεκινά με —όπως και με πολλά άλλα πράγματα στην ιστορία του κινηματογράφου— τα έργα του George Mellies.

Μόλις λίγα χρόνια μετά την εμφάνιση των πρώτων κινηματογραφιστών στα μέσα της δεκαετίας του 1890, ο Mellies δημιούργησε το «Le Manoir du Diable», γνωστό στα αγγλικά και ως «The Haunted Castle» ή «The House of the Devil», το 1896, και  πιστεύεται ότι είναι η πρώτη ταινία τρόμου.

Η τρίλεπτη ταινία είναι γεμάτη από καζάνια, σκελετούς κινουμένων σχεδίων, φαντάσματα, νυχτερίδες που μεταμορφώνονται και, τελικά, μια ενσάρκωση του Διαβόλου.

Αν και δεν προοριζόταν να είναι τρομακτική, ήταν το πρώτο παράδειγμα ταινίας (μόλις ανακαλύφθηκε ξανά το 1977) που περιλάμβανε το υπερφυσικό και δημιούργησε προηγούμενο για αυτό που θα ακολουθούσε. 

Μετά την πρώτη ταινία τρόμου, κάπου μεταξύ 1900 και 1920, ακολούθησε μια εισροή ταινιών με υπερφυσικό θέμα. Πολλοί κινηματογραφιστές στράφηκαν στα κλασικά λογοτεχνικά έργα ως πηγή υλικού. Στην εποχή του βωβού κινηματογράφου, έχουμε μνημειώδεις τίτλους όπως The Cabinet of Dr. Caligari (1920) και Nosferatu (1922), οι πρώτες ταινίες που πραγματικά έκαναν μια προσπάθεια να αναστατώσουν το κοινό τους.

Μόλις η βωβή εποχή έδωσε τη θέση της στην τεχνολογική διαδικασία, είχαμε μια πληθώρα απίστευτων ταινιών που άνοιξαν το δρόμο για τις επόμενες γενιές, ιδιαίτερα στον τομέα των ταινιών με τέρατα – σκεφτείτε τη δεύτερη μεταφορά των Frankenstein (1931), The Mummy (1932) και την πρώτη έγχρωμη προσαρμογή του Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931).

Η δεκαετία του '30 σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε η λέξη «τρόμος» για να περιγράψει το είδος - προηγουμένως, ήταν πραγματικά απλώς ρομαντικό μελόδραμα με σκοτεινό στοιχείο - και επίσης είδε να γεννιούνται τα πρώτα «αστέρια» τρόμου. Η Bella Lugosi ήταν αναμφισβήτητα η πρώτη που ειδικεύτηκε αποκλειστικά στο είδος.

Το Freaks (1932) είναι ένα καλό παράδειγμα μιας ταινίας που ήταν τόσο συγκλονιστική και «ενοχλητική» μέχρι που κόπηκε εκτενώς, με την αρχική έκδοση να μην υπάρχει πουθενά. Ο σκηνοθέτης Τοντ Μπράουνινγκ είδε την καριέρα του να καταρρέει στα χέρια της διαμάχης.