Στην οδό Αιόλου λειτούργησε το πρώτο ανεξάρτητο εστιατόριο στην Ιστορία του νέου Ελληνικού κράτους.

Βρισκόμαστε στο 1830 και στην οδό Αιόλου. Ο βρετανός αρχαιολόγος και λόγιος Ντέιβιντ Χόγκαρθ δεν θα έγραφε το 1900 για την οδό Αιόλου:«Η οδός Αιόλου δεν είναι ο ωραιότερος δρόμος της Αθήνας, αλλά σε οδηγεί στην ωραιότερη τοποθεσία του κόσμου». Το όνομα αυτου του δρόμου το έδωσαν οι κάτοικοι θεωρώντας το Ωρολόγιο του Κυρρήστου (τους γνωστούς μας Αέρηδες) ναό του Αιόλου.

Εκεί, απέναντι από την Αγία Ειρήνη υπήρξε μια πρωτιά στην εστίαση. Το πρώτο ανεξάρτητο εστιατόριο της Ελλάδας. Ως τότε υπήρχαν φυσικά εστιατόρια, αλλά όλα ήταν μέσα σε ξενοδοχεία και όχι αυτόνομα όπως εχουμε συνηθίσει σήμερα.

Το όνομά του, Πετρούπολις. Ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό - στο εστιατόριο αυτό έλειπε κάτι πολύ βασικό. Όχι πιάτα, ούτε ποτήρια. Αλλά χαρτοπετσέτες!

Και αν αναρωτιέστε πώς σκούπιζαν τα χέρια τους οι πελάτες, τα σκούπιζαν στο πίσω μέρος της φουστανέλας του σερβιτόρου ενώ το μπροστινό το χρησιμοποιούσε αποκλειστικά εκείνος για να σκουπίζει τα δικά του χέρια! Εκεί δίπλα βρισκόταν και το πρώτο καφενείο με μπιλιάρδο.