Είναι ένα ηλιόλουστο απόγευμα του Απρίλη, στο Πανεπιστήμιο της Ρουάντα, στο Κιγκάλι. Ο Jean Claude Nkusi δίνει στα 24 παιδιά του συμβουλές: «Μελετήστε όλοι σας σκληρά», λέει, «για να κάνετε μια καλύτερη ζωή». Ο 23χρονος Jean είναι πατέρας των 24 αυτών παιδιών. Πώς; Γιατί έχουν μια δική τους οικογένεια, χωρίς να μοιράζονται το ίδιο DNA.

Toυς ενώνει το κοινό παρελθόν: επέζησαν όλοι από τη γενοκτονία της Ρουάντα το 1994, όπου πάνω από μισό εκατομμύριο μέλη της φυλής Τούτσι σκοτώθηκαν από τους Χούτου. Λόγω των ταραχών, εκατομμύρια κάτοικοι εγκατέλειψαν τη χώρα. 

Οι «οικογένειες της Γενοκτονίας» είναι δημιούργημα της οργάνωσης Student Genocide Survivors, μιας πρωτοβουλίας για τους νέους που επέζησαν, και ξεκίνησε από τη Ρουάντα το 1996, ενώ σήμερα έχει επεκταθεί σε όλη την Αφρική.

Τα μέλη των ιδιαίτερων αυτών οικογενειών, αν και δεν ζουν μαζί, βοηθούν ο ένας τον άλλον ψυχολογικά και οικονομικά.