Χάρη στην ιδιότητά τους να εξελίσσονται σε οποιονδήποτε τύπο κυττάρου, τα βλαστοκύτταρα πολλές φορές αποκαλούνται «πηγή της ζωής». Τώρα, λέγεται πως θα μπορούσαν να είναι μια ακόμα θεραπεία για τη στuτική δυσλειτουργία, όπως αναφέρουν τα ευρήματα πιλοτικής μελέτης που δημοσιεύτηκαν στο Archives of Italian Urology and Andrology.
Η έρευνα που έγινε ήταν μικρής κλίμακας, στην οποία συμμετείχαν 10 άνδρες από 40 έως 75 ετών, που είχαν στυτική δυσλειτουργία και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Οι ερευνητές πήραν 10ml μυελού των οστών από το ισχίο και επεξεργάστηκαν τα δείγματα για εξαγωγή βλαστοκυττάρων, τα οποία πολλαπλασίασαν στο εργαστήριο και ενέχυσαν τοπικά στον πεϊκό ιστό.
Για να δουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης αυτής, πήραν εικόνες από τα τριγύρω αιμοφόρα αγγεία με υπερηχογράφημα, πριν και μετά τη διαδικασία. Το αποτέλεσμα ήταν μετά από έξι μήνες ότι:
- όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν βελτιωμένη αιμάτωση του πέους
- 40% μπορούσαν να κάνουν σeξ χωρίς βοήθεια
- 20% μπορούσε να λειτουργήσει σeξουαλικά με τη λήψη σιλδεναφίλης, φαρμακευτικής ουσίας για τη θεραπεία προβλημάτων στuσης.
Για να επέλθει η στuση, ο εγκέφαλος αποστέλλει μηνύματα στο πέος μέσω νεύρων, δίνοντας εντολή στους μύες του πεϊκού ιστού να χαλαρώσουν ώστε να βοηθηθεί η αιμάτωση και, στη συνέχεια, το αίμα να παγιδευτεί από μια σειρά βαλβίδων. Η στuτική δυσλειτουργία, πρόβλημα για τους μισούς σχεδόν άνδρες άνω των 40 ετών σύμφωνα με εκτιμήσεις, οφείλεται συχνά στη στένωση αυτών των αιμοφόρρων αγγείων συνεπεία υπέρτασης, υπερλιπιδαιμίας ή διαβήτη, ενώ άγχος, κατάθλιψη και δυσκολίες στις σχέσεις μπορεί επίσης να εμποδίζουν την ομαλή στuση.
Οι αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) όπως η σιλδεναφίλη αντιμετωπίζουν τη δυσκολία στύσης αυξάνοντας τη ροή του αίματος στο πέος. Ένα 30% ωστόσο των ανδρών δεν ανταποκρίνεται στα εν λόγω φάρμακα, τα οποία ενέχουν επίσης κίνδυνο για παρενέργειες όπως πονοκέφαλος και ναυτία. Μια εναλλακτική όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν ή για διάφορους λόγους δεν είναι δυνατή η λήψη τους, είναι η συσκευή αντλίας κενού για στuτική δυσλειτουργία. Οι θεραπείες με βλαστοκύτταρα εντούτοις διερευνώνται ως μακροπρόθεσμη επιλογή.
Για την επιτυχία της θεραπείας με βλαστοκύτταρα, η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι πολλαπλασιάζονται στη διάρκεια έξι μηνών και επιδιορθώνουν τα κατεστραμμένα κύτταρα στο αίμα, τα νεύρα και τους μυς που ευθύνονται για τη στuτική δυλειτουργία. Οι γιατροί από το Πανεπιστήμιο Benha της Αιγύπτου, οι οποίοι ηγήθηκαν της πιλοτικής μελέτης, σχολίασαν ότι απαιτούνται πια περαιτέρω δοκιμές για να επιβεβαιωθούν οι εμπλεκόμενοι μηχανισμοί.
