Ο Τιτανικός, το Λουζιτανία και το Endurance έχουν τις δικές τους ταινίες, βιβλία, κλαμπ θαυμαστών, εκθέματα μουσείων και αναμνηστικά προϊόντα. Αλλά υπάρχει μια άλλη κατηγορία ναυαγίων: τα χαμένα, τα ξεχασμένα και τα αθόρυβα αλλά εντυπωσιακά.

Flor de la Mar /1511

Το επίκεντρο της πορτογαλικής στρατιωτικής δύναμης το 1502, το Flor de la Mar ήταν στην πραγματικότητα ένα πλοίο λεηλασίας. Για μια δεκαετία, το καράβι έκανε ταξίδια από την Πορτογαλία στο Ormuz (στο σημερινό Ιράν), στη Malacca (στη Μαλαισία) και στη Goa (στην Ινδία), φέρνοντας όπλα και μυς σε αποικισμένους ανθρώπους και επιστρέφοντας στην Πορτογαλία με χρυσό και άλλα τιμαλφή.

Wikipedia

Το 1511, όταν επέστρεφε από τη Μαλάκα υπερφορτωμένο με 400 άντρες και χιλιάδες λίβρες χρυσού -που πιστεύεται από κάποιους ότι αξίζει περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα- το Flor de la Mar βυθίστηκε κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας κοντά στη Σουμάτρα.

Εάν οι φήμες 500 ετών είναι αληθινές, το Flor de la Mar θα μπορούσε να είναι το πιο πολύτιμο ναυάγιο στη Γη. Υπάρχει μόνο ενα προβλημα: Το φορτίο υψηλής αξίας έχει κάνει την Πορτογαλία, τη Μαλαισία και την Ινδονησία να διεκδικήσουν δικαιώματα για τη μελλοντική γενναιοδωρία, αφήνοντας ένα πολύ μικρότερο κομμάτι για τον εξερευνητή που το βρίσκει.

S.S. Waratah /1911

Το S.S. Waratah ήταν ένα βρετανικό επιβατηγό πλοίο που συχνά αποκαλείται Αυστραλιανός Τιτανικός - αλλά καθελκύστηκε το 1908, τέσσερα χρόνια πριν από τον πραγματικό Τιτανικό. Είχε χωρητικότητα 750 επιβατών και 150 μέλη πληρώματος και έκανε ένα ταξίδι μετ' επιστροφής από το Λονδίνο στο Σίδνεϊ. Αλλά στο δεύτερο ταξίδι του, το πλοίο φέρεται να ήταν υπέρβαρο και επιρρεπές σε μικρές πυρκαγιές που ξεσπούσαν από έναν μη μονωμένο λέβητα. Εξαφανίστηκε κάπου κοντά στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, σε ένα ιστορικό νεκροταφείο ναυαγίου γνωστό για τα τραχιά νερά, την κακοκαιρία και τις βραχώδεις εξάρσεις.

Wikipedia

Έγινε πιο διάσημο λόγω των παραλλήλων του με τον Τιτανικό - και τα δύο πλοία θεωρήθηκαν τεχνολογικά προηγμένα, προσανατολισμένα προς τους πλούσιους και εντελώς αβύθιστα - οι προσπάθειες να βρεθεί το Waratah που παρελήφθη τη δεκαετία του 1980. Ομάδες ερευνητών έχουν κάνει τουλάχιστον έξι αποστολές γύρω από την υποτιθέμενη τοποθεσία του ναυαγίου χωρίς τύχη. «Έχω περάσει 22 χρόνια από τη ζωή μου ψάχνοντας για το πλοίο», είπε στον Guardian ο Έμλιν Μπράουν, ο επικεφαλής κυνηγός ναυαγίων, όταν τελικά τα παράτησε το 2004. «Έχω εξαντλήσει όλες τις επιλογές. Τώρα δεν έχω ιδέα πού να ψάξω».

S.S. Arctic / 1854

Το πλοίο Αρκτική ήταν πολυτελες και γρήγορο και σε θέση να διασχίσει τον Ατλαντικό σε 10 ημέρες. Το ιδιωτικό πλοίο κατασκευάστηκε με μια γενναιόδωρη επιδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για να βοηθήσει την αμερικανική Collins Line να ανταγωνιστεί τη British Cunard Line.

Wikipedia

Τέσσερα χρόνια μετά την υπερατλαντική της υπηρεσία, το Arctic συγκρούστηκε μια νύχτα του 1854 με ένα γαλλικό ατμόπλοιο κοντά στη Νέα Γη (παρεμπιπτόντως, όχι πολύ μακριά από το σημείο όπου ο Τιτανικός εξαφανίστηκε στην ίδια διαδρομή με κατεύθυνση προς την αντίθετη κατεύθυνση).

Την ώρα της βύθισής της, το Arctic ήταν μια τραγωδία που σκότωσε σχεδόν 300 ανθρώπους. Αλλά χειροτέρεψε η τρομακτική αποκάλυψη ότι το πλήρωμα μπήκε στις πολύ λίγες σωσίβιες λέμβους και ότι όλες οι γυναίκες και τα παιδιά που επέβαιναν στο πλοίο είχαν πεθάνει... Παρά αυτή την ντροπιαστική και αποτρέψιμη τραγωδία, δεν έγινε ποτέ έρευνα στις ΗΠΑ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο και ούτε το πλοίο ούτε οι καταδικασμένοι επιβάτες του βρέθηκαν ποτέ.