Ξεκίνησε το μάζεμα της ελιάς και οι ελαιοπαραγωγοί αγωνιούν… Η έλλειψη εργατών γης για την συγκομιδή του «χρυσού καρπού», οι κλοπές και οι τιμές του ελαιολάδου που έχουν εκτοξευτεί διαμορφώνουν ένα σκηνικό πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα, κατά τα δύο τρίτα.

Έτσι, μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας όπου οι καταναλωτές λένε το λάδι-λάδακι και θα πρέπει να πουλήσουν… οικόπεδο στην Ηρώδου Αττικού (!) για να καλύψουν τις ετήσιες ανάγκες σε ελαιόλαδο το διαδίκτυο έχει γεμίσει πατέντες για το το μάζεμα των ελιών που το κάνει… «παιχνίδι»!

Σε συνθήκες κρίσης πολλοί επιστρέφουν στα πατρογονικά εδάφη τους για να μαζέψουν τον πολύτιμο καρπό από τα λίγα ελαιόδεντρα που διαθέτουν εξοικονομώντας κάποια χρήματα για να στηρίξουν τα νοικοκυριά τους. Πρόκειται όμως για μια επίπονη δουλειά με ατέλειωτες ώρες στο χωράφι.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Για όσους πιστεύουν ότι το μάζεμα της ελιάς παραμένει μέχρι και σήμερα μια ιδιαίτερα κοπιαστική εργασία ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουν… 

Το διαδίκτυο έχει τη λύση και εδώ και μερικά χρόνια το «δίχτυ αράχνη» έχει γίνει viral. Στα βασικά του πλεονεκτήματα, διαβάζουμε, πως δεν χρειάζεται δεύτερο άτομο για το άπλωμα, δεν επηρεάζεται από χόρτα ή τον αέρα και συνδυάζεται άψογα με δονητικά ελαιοραβδιστικά, χτένια ή μάζεμα παραδοσιακά με το χέρι.

Γνώστες του μαζέματος ελιάς δεν είμαστε όμως μια γρήγορη αναζήτηση στα σχόλια των χρηστών του διαδικτύου φανερώνει πως η πατέντα δεν μπορεί να εκπληρώσει όλες τις προσδοκίες. Αν λοιπόν βρεθείτε μπροστά σε τίτλους που εκθειάζουν το μηχάνημα ψάξτε το καλά γιατί υπάρχουν ιδιαιτερότητες και οι ανάγκες δεν πάντα ίδιες.