Όσο ακόμα η Melanie Griffith βρισκόταν στο γυμνάσιο τη δεκαετία του 1970, αυτή και η οικογένειά της είχαν ένα κατοικίδιο λιοντάρι.

Η μητέρα της Griffith, Tippi Hedren και ο πατριός της Noel Marshall, αποφάσισαν να κάνουν μια ταινία για τα τεράστια αιλουροειδή, μετά από ένα ταξίδι στην Αφρική και ένας εκπαιδευτής ζώων τους ενθάρρυνε να φιλοξενήσουν ένα λιοντάρι στο σπίτι τους για να αποκτήσουν καλύτερη γνώση του πώς είναι στην πραγματικότητα. 

Το αποτέλεσμα ήταν ένα αρσενικό λιοντάρι ονόματι Neil να υιοθετηθεί από την οικογένεια της Griffith. Η ζωή τους με τον Neil  καταγράφηκε από το περιοδικό Life, το οποίο αποκάλυψε την καθημερινότητα της οικογένειας.

Υπάρχουν φωτογραφίες της Hendren να ακουμπάει στην πλάτη του Neil ενώ διαβάζει. Υπάρχουν φωτογραφίες του Neil να μπαίνει κάτω από τα σκεπάσματα του κρεβατιού της Griffith. Στην ουσία, ο Neil έγινε μέλος της οικογένειας — μόνο που ήταν λιοντάρι και όχι ένα μικρό σκυλάκι ή γατάκι.

Κάποια στιγμή, ο Neil επιτέθηκε στον Ron Oxley, τον ιδιοκτήτη του, κατά τη διάρκεια ενός δείπνου στο σπίτι του. Μετά τον Neil, η οικογένεια υιοθέτησε πολλές μεγάλες γάτες που οδήγησαν σε μια σειρά σοβαρών τραυματισμών.

Τώρα στα 66 της, η Griffith έμαθε από τις εμπειρίες της με μεγάλες γάτες και διευθύνει το Shambala Preserve της Καλιφόρνια, το οποίο ξεκίνησε από το Hendren's Roar Foundation. Τόσο η Hendren όσο και η κόρη της έγιναν ειλικρινείς επικριτές του να υιοθετούνται μεγάλες γάτες ως κατοικίδια, κάτι που εξακολουθεί να είναι νόμιμο σε μέρη των Η.Π.Α.