Το να είναι κάποιος ιδιαίτερα έξυπνος είναι σίγουρα ένα προσόν. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι έχει μόνο πλεονεκτήματα αυτό το χάρισμα.

Ο μέσος δείκτης νοημοσύνης είναι περίπου 100, ενώ υψηλός δείκτης νοημοσύνης ορίζεται ως βαθμολογία 130 και άνω, που τοποθετεί ένα άτομο στο κορυφαίο 2% του κόσμου όσον αφορά την πνευματική ικανότητα.

Οι άνθρωποι με υψηλό δέικτη ευφυίας εκτός από τα θειτκά των καλών βαθμών, καλών εργασιακών θέσεων και απολαβών, έχουν και κάποια προβλήματα που οι υπόλοιποι "κοινοί θνητοί" δεν κατανοούν. Ποια είναι αυτά;

Κοινωνική απομόνωση

Οι άνθρωποι τείνουν να αποφεύγουν άτομα και καταστάσεις που τους κάνουν να νιώθουν κατώτεροι. Τα άτομα με υψηλό δείκτη νοημοσύνης τείνουν να είναι επικριτικά με τους άλλους, θέλοντας να διορθώσουν τους γύρω τους χωρίς να λάβουν υπόψη τις κοινωνικές επιπτώσεις.

Αποθαρρύνονται όταν δε μαθαίνουν εύκολα

Δεδομένου ότι δεν αντιμετωπίστηκαν ως παιδιά στο σχολείο, εκείνοι με υψηλό IQ υποθέτουν ότι η μάθηση θα έρχεται πάντα γρήγορα και ότι δε θα έρθουν ποτέ αντιμέτωποι με μια κατάσταση που τους ωθεί να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια, αλλά όταν αντιμετωπίζουν μια πρόκληση ως ενήλικες, δεν έχουν την ικανότητα να ξεπερνούν δύσκολα προβλήματα, καθώς δεν έχουν μάθει να το κάνουν και η αποτυχία τους φαίνεται τρομακτική.

Δυσκολία στις σχέσεις

Για τα άτομα με υψηλό IQ, ο εγκέφαλός τους είναι το χαρακτηριστικό για το οποίο νιώθουν μεγαλύτερη υπερηφάνεια. Ως εκ τούτου, τείνουν να εκτιμούν την ευφυΐα, τη λογική και τη γνώση πάνω από όλα και βρίσκουν ότι αυτά είναι ελκυστικά χαρακτηριστικά στους ερωτικούς τους συντρόφους, υποβιβάζοντας τη συναισθηματική νοημοσύνη. Εάν και τα δύο μέρη δε βλέπουν αξία στη συναισθηματική νοημοσύνη και βασίζονται μόνο στη λογική για να κάνουν τη σχέση τους να λειτουργήσει, τότε μπορεί να είναι περίπλοκο να τα βρουν μεταξύ τους.

Πιο επιρρεπείς σε ψυχικές ασθένειες

Η σύνδεση μεταξύ υψηλής νοημοσύνης και ψυχικής ασθένειας έχει εδραιωθεί από χρόνια έρευνας. Μια μελέτη του 2018 που δημοσιεύτηκε στο Elsevier εξήγησε ότι τα άτομα με υψηλό IQ είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από υψηλότερη ανταπόκριση σε ερεθίσματα, γεγονός που τα καθιστά πιο επιρρεπή σε ψυχικές ασθένειες όπως άγχος, κατάθλιψη, διπολική διαταραχή και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD).