Η πρόσβαση στη θάλασσα είναι συνήθως πηγή ζωής για μια χώρα. Από τις 193 χώρες που ανήκουν στον ΟΗΕ, μόλις οι 45 περιβάλλονται από ξηρά. Μόνο δυο όμως από αυτές περιβάλλονται από ξηρά χωρών που κι αυτές με τη σειρά τους περιβάλλονται από ξηρά. Άρα πρέπει να περάσεις μέσα από δυο χώρες το λιγότερο για να φτάσεις στη θάλασσα.

Η μία είναι το Ουζμπεκιστάν, το οποίο περιβάλλεται από 5 περίκλειστες χώρες στην Κεντρική Ασία. Η άλλη χώρα βρίσκεται στην Ευρώπη και είναι το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, που βρίσκεται στις Άλπεις ανάμεσα σε δυο χώρες που επίσης περιβάλλονται αποκλειστικά από ξηρά: την Αυστρία και την Ελβετία.

Ο πληθυσμός του φτάνει τις 40 χιλιάδες και έχει έκταση 160,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει πως είναι η έκτη μικρότερη χώρα στον κόσμο. Μόνο το Σαν Μαρίνο, το Τουβαλού, το Ναουρού, το Μονακό και το Βατικανό είναι μικρότερα κράτη από το Λιχτενστάιν.

Αλλά του Λιχτενστάιν δεν του έλειψαν ποτέ τα εδάφη και έχει μάθει να του αρέσει που είναι μικρό. Δεν υπάρχει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο, όπου ο αρχηγός του κράτους, ο πρίγκιπας δηλαδή της χώρας, καλεί όλον τον πληθυσμό στους κήπους του παλατιού για ένα πάρτι. Αυτό συμβαίνει στην πρωτεύουσα Βαντούζ κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου, όταν η βασιλική οικογένεια καλεί 40 χιλιάδες περίπου ανθρώπους στο παλάτι για να πιουν μαζί μια μπύρα και να φάνε μερικά σνακ.

Photo by Kris Rae Orlowski on Unsplash

Το Λιχτενστάιν είναι τόσο μικρό που το 2011 πρότεινε στην AirBnB πως για εταιρικούς σκοπούς, είναι πρόθυμο να νοικιάσει ολόκληρη την χώρα για 70 χιλιάδες δολάρια τη βραδιά. Μπορούσε να φιλοξενήσει 900 περίπου άτομα, τα οποία θα μπορούσαν να μετονομάσουν ακόμα και τους δρόμους και να βάλουν το logo της εταιρίας σε μνημεία. Η καμπάνια πήρε μεγάλη δημοσιότητα αλλά κανένας δεν το νοίκιασε ολόκληρο τελικά.

Ωστόσο μην ανησυχείτε για την οικονομία του, αφού είναι ένας φορολογικός παράδεισος για ξένους επενδυτές και παράγει το ένα τρίτο των τεχνητών οδοντοστοιχιών του κόσμου.

Στην ιστορία του, που φτάνει τους δυο αιώνες, τα πήγαινε πάντα καλά με τους γείτονες του. Μια από τις εντάσεις που προκλήθηκαν ήταν το 2007, όταν ο ελβετικός στρατός εισέβαλλε στο έδαφος του καταλάθος, αφού οι στρατιώτες χάθηκαν στην καταιγίδα και πέρασαν τα σύνορα. Και σε ένα άλλο περιστατικό το 1985, ο ελβετικός στρατός ξεκίνησε μια δασική πυρκαγιά στο Λιχτενστάιν κατά τη δοκιμή ορισμένων πυραύλων, αλλά η ειρήνη αποκαταστάθηκε σύντομα. «Το όλο ζήτημα λύθηκε με μια κάσα λευκού κρασιού», δήλωσε ο πολιτικός από το Λιχτενστάιν, Χάρι Κουάντερερ, στη Wall Street Journal. «Έχουμε μια αρκετά απλή προσέγγιση σε αυτά τα πράγματα».