Νεκρή μέσα στο διαμέρισμά της στο Salford της Βρετανίας βρέθηκε η 25χρονη χημικός Isobel Maxwell-Cameron. Η νεαρή γυναίκα είχε μεταναστεύσει από τη Νέα Ζηλανδία στη Μεγάλη Βρετανία, διεκδικώντας τη δουλειά των ονείρων της, ωστόσο η μοναξιά και η νοσταλγία για την πατρίδα της, σε συνδυασμό με την αποτυχία των πειραμάτων της στο εργαστήριο, την οδήγησαν στην απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή της.

Έπειτα από μία αποτυχημένη απόπειρα, η 25χρονη τερμάτισε τη ζωή της επιλέγοντας τον απαγχονισμό.

Η Isobel Maxwell-Cameron είχε αριστεύσει στις σπουδές της και ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στην οργανική χημεία στο Πανεπιστήμιο του Otago στο Όκλαντ τον Οκτώβριο του 2013. Στη συνέχεια αποφάσισε να μεταναστεύσει στη Μεγάλη Βρετανία, για να συνεχίσει την ερευνητική της καριέρα.

Έδινε για χρόνια μάχη με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, το άγχος και την κατάθλιψη, και λάμβανε για χρόνια θεραπεία.

Η μητέρα της, Priscilla Cameron, είπε πως η κόρη της ήθελε να γυρίσει στη Νέα Ζηλανδία επειδή είχε προβλήματα με τη δουλειά της, αλλά και λόγω της πρόσφατης απώλειας του παππού της.

«Είχε πάθος για την επιστήμη, όταν πήρε τη δουλειά στην Αγγλία είχε πολύ άγχος για τη μετακόμιση σε μια μεγάλη πόλη στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά ήταν πολύ εξωστρεφής και φιλική και περίμενε να κάνει νέους φίλους», προσέθεσε.
Παρά τις αντιδράσεις της οικογένειάς της, η νεαρή Isobel επέλεξε να ζήσει μόνη της στην Αγγλία. Ωστόσο, έλεγε συχνά στη μητέρα της, μέσω τηλεφώνου ή Skype, πως υπέφερε από κατάθλιψη.

Είχε κάνει μία απόπειρα αυτοκτονίας στις 5 Ιανουαρίου, η οποία απέτυχε. Επέστρεψε στη δουλειά της και συνέχισε την καθημερινότητά της, χωρίς να πει σε κανέναν τίποτα για την προσωπική της περιπέτεια. Παρέμενε «πολύ φιλική και ζωηρή», σύμφωνα με τους συναδέλφους της.

«Ήταν μόνη της τα Χριστούγεννα, έδειχνε πεσμένη. Στις 6 Ιανουαρίου με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως επιχείρησε να κρεμαστεί. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο γρήγορα θα έφτανε στο σημείο αυτό», συνεχίζει η μητέρα της στην Daily Mail.

«Έλεγε πως ένιωθε χάλια, ωστόσο επισκέφθηκε έναν ψυχίατρο, που της έδωσε αντικαταθλιπτικά», προσθέτει. «Η αποτυχία όμως των πειραμάτων της στο εργαστήριο τη λύγισε. Της προσέφεραν στη συνέχεια μια δουλειά εκτός εργαστηρίου. Το Σάββατο το απόγευμα ήταν και πάλι πεσμένη, έλεγε πως ήθελε να έρθει σπίτι. Της είπα να μην παίρνει αποφάσεις βιαστικές, η νέα δουλειά που της πρότειναν ήταν μια καλή αρχή».

Όταν οι κλήσεις και τα μηνύματα της Priscilla Cameron έμειναν αναπάντητα την επόμενη μέρα, φοβήθηκε το χειρότερο και ειδοποίησε την αστυνομία. Τα χειρότερα επιβεβαιώθηκαν το ίδιο βράδυ.

«Μετανιώνω που δεν την παρακίνησα να έρθει σπίτι», καταλήγει η μητέρα της.