Με τη χαρακτηριστικά ανατρεπτική ματιά του, ο Θάνος Παπακωνσταντίνου φέρνει στο Φεστιβάλ μια τραγωδία που δεν έχει παρασταθεί ποτέ στην ελληνική σκηνή, ένα από τα σκοτεινότερα έργα εκδίκησης και άμετρου πάθους, με εικονοποιία εφάμιλλη ταινιών τρόμου, πρόδρομο των δραμάτων εκδίκησης της ελισαβετιανής και ιακωβιανής δραματουργίας, τον Θυέστη του Σενέκα.

Στη μοναδική αυτή πλήρως σωζόμενη τραγωδία που πραγματεύεται τον μύθο των Πελοπιδών, δραματοποιούνται τα αποκαλούμενα «θυέστεια δείπνα», η τρομακτική πράξη εκδίκησης του Ατρέα να σκοτώσει, να μαγειρέψει και να σερβίρει σε δείπνο στον αδελφό του τα ίδια του τα παιδιά, σ’ ένα επεισόδιο που θα δώσει τέλος στη μακρόχρονη διαμάχη των δύο αδερφών για τη βασιλική εξουσία.

Εμποτισμένος από την άμετρη και αιμοσταγή ατμόσφαιρα της εποχής του, ο Ρωμαίος ρήτορας, δραματουργός και στωικός φιλόσοφος σκιαγραφεί στις τραγωδίες του έναν κόσμο πτώσης και αποσύνθεσης. Η πολιτεία δεν είναι μια ευνομούμενη συνάθροιση πολιτών αλλά μια αρένα, ένα παράλογο μόρφωμα τεράτων και θηρίων που συνεχώς μηχανεύονται τρόπους για να παγιδέψουν και να εξολοθρεύσουν τον αντίπαλο. Όσο κι αν προοδεύσει η ανθρώπινη κοινωνία, σύμφωνα μ’ αυτή την οπτική, το σκοτάδι θα ψάχνει συνεχώς μια ρωγμή για να βγει στην επιφάνεια και να καταλύσει τα πάντα. Στο έργο αυτό, πράγματι, μια έκλειψη Ηλίου βυθίζει την πόλη στο σκότος. Η πολιτεία καταλύεται, ο βασιλιάς δεν είναι πια ο άριστος των πολιτών, αλλά ένα μεγάλο θηρίο που βρυχάται πάνω από τα θύματά του.

Εμπνευσμένη στη φόρμα της από την εκτενή αγγελική ρήση που ιστορεί τη μακάβρια τελετουργία του δείπνου, η σκηνοθεσία προσεγγίζει το έργο σαν ένα ορατόριο τρόμου, με την πρωτότυπη ηλεκτρονική μουσική και τον ηχητικό σχεδιασμό της παράστασης δομικά στοιχεία αυτού του οπτικοακουστικού εφιάλτη.