Μια αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Φελίσια Τσαλαπάτη. Η αγαπημένη ραδιοφωνική παραγωγός, που φέτος απολαμβάνουμε και στο J2US μαζί με τον Τριαντάφυλλο, «άνοιξε» την καρδιά της και μίλησε στο περιοδικό ΟΚ! για την προσωπική της ζωή, τον 3χρονο γιο της και τον χωρισμό από τον σύντροφο της, Μιχάλη Αντιώτη.

Φελίσια, έχεις αποκτήσει έναν γιο, τον 3χρονο Μάξιμο Χρήστο. Ονειρευόσουν πάντα να γίνεις μαμά;

Καμία σχέση. Είμαι πολύ αγχώδης άνθρωπος και δεν ήξερα αν θα άντεχα την ευθύνη μιας άλλης ζωής. Υπάρχουν στιγμές που με πιάνουν τα κλάματα για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Στην πραγματικότητα δεν ήμουν ποτέ η κοπέλα που φανταζόταν τον εαυτό της ούτε με παιδιά ούτε με νυφικό. Προέκυψε μέσα από μια σχέση.

Μετά τον χωρισμό με τον Μιχάλη Αντιώτη, άλλαξαν οι ισορροπίες στην καθημερινότητα με τον γιο σας;

Χωρίσαμε επίσημα τρεις μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού μας και προφανώς είχε γίνει κάτι πολύ σοβαρό. Το παιδί όμως από μόνο του αλλάζει όλες τις ισορροπίες. Σίγουρα το να μην είναι και οι δυο γονείς στο ίδιο σπίτι κάνει την κατάσταση πιο δύσκολη. Κάπου είχα διαβάσει πως τα παιδιά χωρισμένων γονιών έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη να μην κάνουν κι αυτά μια διαλυμένη οικογένεια, που στο τέλος κάπως το προκαλούν. Για εμένα ήταν μεγάλο «εφόδιο» το γεγονός πως οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 5 χρονών.

Έχω δει μέσα από τον δικό τους χωρισμό όλα αυτά που δεν πρέπει να κάνω εγώ τώρα. Οι δικοί μου νόμιζαν πως θα με πλήγωνε το διαζύγιο τους, ενώ δεν συνέβη αυτό. Ένα παιδί δεν το ενδιαφέρει αν ο πατέρας του δίνει διατροφή ή αν κάποιος έχει προχωρήσει στη ζωή του. Αυτό που το ενδιαφέρει είναι να βλέπει τους γονείς του ευτυχισμένους και υποστηρικτικούς.

Όταν είχε γίνει γνωστή παλιότερα η σχέση σου με τον Ηλία Βρεττό, είχαν ακουστεί πολλά κακόβουλα σχόλια.

Τότε ήταν η πρώτη φορά που είπα «ο κόσμος είναι κακός». Μιλούσε για εμένα ο καθένας, χωρίς να έχει ιδέα τι άνθρωπος μπορεί να είμαι. Θυμάμαι ότι εκείνη την περίοδο που είχαν δημοσιευτεί κάποιες παπαράτσι φωτογραφίες, ο πατέρας μου δεν το είχε πάρει πολύ καλά όλο αυτό. Ήταν η αρχή μιας σχέσης που εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζαμε πως θα πήγαινε και ξαφνικά όλοι είχαν άποψη. Δεν είχα περάσει εύκολα τότε. Δεν το παίζω αγία, όλοι στην παρέα μας θα σχολιάσουμε κάτι, αλλά θεωρώ πως δημόσια θα έπρεπε να υπάρχει πιο ευνοϊκή μεταχείριση σε ανθρώπους που οι ίδιοι δεν έχουν δώσει δικαίωμα.