Έξαρση της ιογενούς μηνιγγίτιδας παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, κυρίως σε παιδιά. Toν Δεκέμβριο μόνο παρουσιάστηκαν 28 κρούσματα ιογενούς μηνιγγίτιδας, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από εκείνον που είχε δηλωθεί τον Δεκέμβριο του 2012 (τα κρούσματα της ιογενούς μορφής ήταν 15). Συνολικά, το περασμένο έτος αναφέρθηκαν συνολικά 688 κρούσματα μηνιγγίτιδας, εκ των οποίων τα 348 αφορούσαν την ιογενή.

Τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας είναι ο υψηλός πυρετός, ο πονοκέφαλος, η δυσκαμψία στον αυχένα, ο εμετός, η ζαλάδα, η φωτοφοβία και τα εξανθήματα. Τα συμπτώματα μπορούν να εκδηλωθούν σε μερικές ώρες έως σε μία με δύο ημέρες.

Από την κλινική εξέταση ο γιατρός δεν μπορεί να καταλάβει εάν πρόκειται για ιογενή ή για μικροβιακή μηνιγγίτιδα, καθώς απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις στο νοσοκομείο. Παράγοντες κινδύνου θεωρούνται ότι είναι ο εξασθενημένος οργανισμός, οι απλές ιώσεις, η κούραση, το στρες.

Η μηνιγγίτιδα προλαμβάνεται με εμβολιασμό. Τα εμβόλια του αιμόφιλου ινφλουέντζας τύπου Β, του μηνιγγιδόκοκκου και του πνευμονιόκοκκου προσφέρουν σημαντική προστασία στους παιδικούς οργανισμούς, έως και 90% από τα επίμαχα βακτήρια.

Η ιογενής μηνιγγίτιδα μπορεί να προληφθεί επίσης με τα μέτρα ατομικής υγιεινής – πλύσιμο χεριών, ανανέωση αέρα στους χώρους και αποφυγή συγχρωτισμού για τις ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού, όπως τα μωρά και τα παιδιά.

Στην περίπτωση της ιογενούς μηνιγγίτιδας χορηγούνται στον ασθενή αντιικά φάρμακα, ενώ στη βακτηριακή μηνιγγίτιδα αντιβιοτικά.