Ο αυθεντικός για κάποιους ή αιρετικός για άλλους Σταμάτης Γονίδης μιλά για όλα χωρίς περιστροφές στο «Πρώτο Θέμα» και τη Σοφία Χουντάσση και, όπως πάντα, ο λόγος του είναι χειμαρρώδης.

Τι συνέβη και πέντε μέρες μετά την πρεμιέρα του σχήματος και ύστερα από μόλις δύο εμφανίσεις έληξε η συνεργασία σου με την Έλλη Κοκκίνου και τη Στέλλα Καλλή στην Ιερά Οδό;
Ήταν δική μου απόφαση να μη συνεχίσω στην Ιερά Οδό, γιατί ο επιχειρηματίας μού έκανε πρόταση να δουλεύουμε μόνο κάθε Σάββατο. Και επειδή δεν είμαι καραγκιόζης, ώστε όταν δεν έχει ρεζερβέ να προφασίζομαι ασθένεια, έχω μάθει στη ζωή μου πως ό,τι δεν λύνεται, κόβεται. Δεν έχω μάθει να λέω φανφάρες. Η κρίση έχει χτυπήσει όλα τα μαγαζιά. Μόνο που εμείς, όπως έκαναν άλλα νυχτερινά κέντρα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε με μειωμένα εισιτήρια, γιατί ξεκινήσαμε αργά. Και κάποιοι θα πουν «καλά, άφησες τόσες οικογένειες χωρίς δουλειά;». Και σε αυτό έχω απάντηση: για τέσσερα μεροκάματα το μήνα οι μουσικοί θα έπαιρναν 400 ευρώ. Αυτός δεν είναι μισθός ανεργίας; Γιατί να πληρώνουν τη βενζίνη τους και να ξενυχτάνε; Ας πάρουν το επίδομα ανεργίας. Η λουλουδού θα πάρει 50 ευρώ μεροκάματο αν δεν έχει δουλειά, δηλαδή 200 ευρώ το μήνα. Αυτός είναι μισθός Βουλγαρίας. Μπορείς να ζήσεις με αυτά τα χρήματα;

Δεν ήταν ρίσκο να ξεκινήσεις βιαστικά και σε ένα μαγαζί που ήταν κλειστό για δύο χρόνια;
Μου αρέσει να ρισκάρω και να κάνω θαύματα. Αυτή τη φορά όμως, δεν μπόρεσα να κάνω το θαύμα.

Θεώρησες σωστή επιλογή να εμφανιστείς με την Έλλη Κοκκίνου και τη Στέλλα Καλλή;
Όπως τραγουδάνε όλα τα κορίτσια, τραγουδάνε και αυτά. Αν έπαιρνα μεγαλύτερα ονόματα, δεν θα πληρώνονταν ούτε οι μουσικοί. Γι' αυτό όταν κάτι δεν πάει καλά, το σταματάς.