Σε συμπαραγωγή Abrego Productions (Ισπανία) και Desdelsur Theatre (Αργεντινή), το έργο έχει ως σημείο έναρξης την αποτρόπαιη σύγκρουση ενάντια στους άκαμπτους κανόνες και νόμους, και τον τελικά ανούσιο και αιματηρό αγώνα του ατόμου, που παλεύει διαρκώς να κρατήσει ένα μικρό κομμάτι προσωπικής ελευθερίας, ενώ από την άλλη παραμένει μέσα σε αυτό καθ’ αυτό το κοινωνικό σύνολο.

Σε μία πρώτη προσέγγιση, γίνεται προσπάθεια να απονομιμοποιηθεί η πολιτική και η έμφυλη βία, όπως και η χρήση τους ως «ποιητική αδεία». Αυτό το κομμάτι ξεκίνησε ως μία ερευνητική διαδικασία στον «κόσμο του Λόρκα» ώστε να δημιουργηθεί μια πρωτότυπη σκηνική εμπειρία. Κατακερματίζοντας τον «συμβατικό Λόρκα», μετατρέπουμε τα κομμάτια σε μια παράσταση «πιο λορκική από ποτέ», ενώ την ίδια στιγμή δεν παύει να είναι ένα πειραματικό και ερευνητικό είδος θεάτρου.

Όπως σε όλα τα θεατρικά του Pati Domenech – τα οποία είναι γραμμένα περισσότερο για επί σκηνής εμπειρία παρά για ανάγνωση – υπάρχει μια συνεχής επιδίωξη της ανεξαρτητοποίησης των παραστατικών τεχνών από τα πλαίσια της θεατρικής λογοτεχνίας, ούτως ώστε να αποκατασταθεί σύσσωμη η σκηνική λειτουργία πίσω στην αρχική μορφή από την οποία γεννήθηκε το θέατρο.

Ο Λόρκα καταφέρνει να αποδεσμεύσει το κοινό από την απλά θεατρική αισθητική, εισάγοντας τα κύρια προβλήματα της σύγχρονης ισπανικής κοινωνίας, μέσα από τη φάρσα, την κωμωδία, την ειρωνεία και το δράμα. Προβλήματα τα οποία αποτέλεσαν τις αιτίες των πιο περιβόητων σκανδάλων και αντιπαραθέσεων στην εποχή του. Όπως ο Λόρκα, έτσι κι εμείς έχουμε στόχο να αναπαραστήσουμε την ιστορία στην οποία ο ποιητής βασίστηκε, δημιουργώντας μία έντονη και επίκαιρη παράσταση, προσιτή στο σύγχρονο κοινό, και δίνοντας στη σκηνική δημιουργική διαδικασία μία αποφασιστικότερη και πιο δημιουργική λειτουργία.

Σε αυτή την διακαλλιτεχνική παράσταση - όπου το τραγούδι, το φλαμένκο και ο σύγχρονος χορός, το θέατρο και το video projection συνδυάζονται - υπάρχουν τρεις τραγικές ιστορίες που πλέκονται αναμεταξύ τους. Η ιστορία των πραγματικών ανθρώπων που ενέπνευσαν τον Λόρκα το 1928, η ιστορία της μητέρας, της σελήνης και της νύφης από το θεατρικό του Λόρκα, και η ιστορία του ίδιου του Λόρκα, ως ο κεντρικού ήρωα ενός δράματος που τελειώνει με έναν άθλιο και παράλογο θάνατο.

Η Μητέρα, η Νύφη, η Σελήνη, αδιαμφισβήτητα τραγικοί χαρακτήρες όλοι, εμφανίζονται σε αυτό το μονόδραμα – ακολουθώντας την ιδέα που ξεκίνησε με το “Anigona’s Heart” (Η καρδιά της Αντιγόνης) – ως μία νέα και συναρπαστική πρόκληση τόσο για την Maria Vidal, την ηθοποιό που τις ενσαρκώνει, όσο και για το κάθε καινούργιο κοινό στο οποίο παρουσιάζεται.