Η κοινωνία αλλά και η ποπ κουλτούρα ενθουσιάζεται με το αληθινό έγκλημα. Πόσες ταινίες, ντοκιμαντέρ, ακόμα και podcast υπάρχουν; Σύμφωνα με το Statista, το 2019 το podcast που βρέθηκε στην δεύτερη θέση των προτιμήσεων ήταν το «My Favorite Murder» των κωμικών Karen Kilgariff και Georgia Hardstark.

Είναι αρκετοί εκείνοι που επιλέγουν σχεδόν καθημερινά να ψυχαγωγούνται μέσω ιστοριών για πραγματικά εγκλήματα. Οι κατά συρροή δολοφόνοι τα τελευταία χρόνια είναι στην κορυφή των προτιμήσεων.

Όποιος και αν είναι ο λόγος για τον καθένα, οι άνθρωποι είναι πιο περίεργποι από ποτέ για να μάθουν τι είναι αυτό που φτιάχνει έναν δολοφόνο. Τι ρόλο παίζει ο ψυχολογικός παράγοντας και πως αυτός εμφανίζεται; Γιατί υπάρχει αυτή παρόρμηση και από που ξεκινούν όλα;

Η ταξινόμηση ήταν πάντα ένας τακτικός και μελετημένος τρόπος προσέγγισης. Σύμφωνα με τους ειδικούς λοιπόν, υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες κατά συρροή δολοφόνων. Οι οραματιστές, οι ηδονιστικοί, εκείνοι που είναι αφοσιωμένοι σε μια αποστολή και εκείνοι που αποζητούν την εξουσία και τον έλεγχο.

Ο οραματιστής σκοτώνει για λογαριασμό συνήθως μιας μεταφυσικής οντότητας. Για παράδειγμα, πολλοί πιστεύουν πως είναι σε «αποστολή από τον Θεό». Εκείνοι που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία συνήθως υποφέρουν από κάποια ψύχωση και είναι πολύ αποδιοργανωμένοι όταν κάνουν αυτές τις πράξεις.

Οι ηδονιστές δολοφόνοι, σκοτώνουν για την προσωπική τους απόλαυση, με τις υποκατηγορίες που τους οδηγούν στο φόνο να είναι ο πόθος ή η συγκίνηση, η ακόμα και η παρηγοριά. Πρόκειται για ένα αρχέγονο ένστικτο που εμπεριέχει πολλές φαντασιώσεις, συχνά κυνηγώντας μια έκρηξη αδρεναλίνης ή μια ασαφή ικανοποίηση.

Εκείνοι που είναι αφοσιωμένοι σε μια αποστολή, βρίσκονται εκεί έξω για να γλιτώσουν την κοινωνία από μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων και να ακολουθήσουν μια εσωτερική ιδεολογία που τους υποδεικνύει ότι η μόνη λύση είναι η εν ψυχρώ δολοφονία.

Τέλος, οι κατά συρροή δολοφόνοι που αποζητούν την εξουσία και τον έλεγχο, όπως για παράδειγμα ο Ted Bundy, επιθυμούν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο των θυμάτων τους. Κάτι τέτοιο είναι πιθανότατα ένα μέσο για την καταπολέμηση ενός αισθήματος αδυναμίας και ανεπάρκειας που νιώθουν, κάτι το οποίο συνήθως πηγάζει από την παιδική τους ηλικία.

Πληροφορίες: grunge.com