Με αφορμή όσα συμβαίνουν εδώ και μέρες στα social media, την αναμπουμπούλα που ξεκίνησε δειλά και κορυφώνεται τώρα, στον κόσμο του διαδικτύου, είναι ώρα να αναρωτηθούμε και να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας μερικές έννοιες

Από τότε που η υπόθεση του βιασμού της Γεωργίας γιγαντώθηκε στα social media, πέρασε στα ειδησεογραφικά σάιτ, και τέλος στα συμβατικά media, ένα σωρό παράλληλες ιστορίες, που μπλέκονται ή και όχι μεταξύ τους, καίνε τον εγκέφαλό μας.

Ας το πιάσουμε όμως από την αρχή ή από ένα σημείο που θα μας βοηθήσει να συζητήσουμε μερικά σημεία καθόλα προβληματικά σε όλη την ιστορία.

Από τις κρέμες καλλυντικών φτάσαμε σε μερικά χρόνια να διεκδικούμε αυτοκίνητα και σπίτια με θέα στην Ακρόπολη

Πρώτα ξεκίνησε ο Ηλίας Γκιώνης, ο οποίος μέσα σε ένα κυκεώνα πληροφοριών προσπάθησε να βγάλει μια άκρη, με πολλά ατοπήματα στην πορεία του, και εκτοξεύοντας προς πάσα κατεύθυνση μια σειρά κατηγοριών που μπλέκονται και ξεμπλέκονται μεταξύ τους.

Από τον Αλέξανδρο Κοψιάλη, την Ιωάννα Τούνη και την Super Kiki, την Δήμητρα Αλεξανδράκη και τους κοινούς γνωστούς τους, το #Cancel_Influencers έχει πάρει φωτιά με τον στρατό των social media να εξαπολύει κατάρες και βρισιές για πάσης φύσεως λάθη.

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω. Ας υποθέσουμε λοιπόν πως όλοι αυτοί οι διάσημοι είναι διάσημοι για τους δικούς τους λόγους. Δεν έγιναν επειδή κάποιος μας τους επέβαλε, αλλά επειδή ένα ομολογουμένως τεράστιο ποσοστό της χώρας τους γουστάρει και στην πορεία, γιατί όντως τα giveaways τους έγιναν όλο και μεγαλύτερα, πιο ακριβά, πιο πλούσια, πιο γκράντε. Για το θεό, από τις κρέμες καλλυντικών φτάσαμε σε μερικά χρόνια να δίνουμε αυτοκίνητα και σπίτια με θέα στην Ακρόπολη!

Γιατί όμως τα βάζουμε μαζί τους; Εδώ δεν ήταν και δέκα μέρες πριν; Αυτά που έκαναν δεν συνεχίζουν να κάνουν; Δεν είναι πάντα, οι ίδιοι, εαυτοί τους; 

Οι εταιρείες έχουν βρει ένα πραγματικά πολύ καλό λιμάνι για την προβολή τους, και κάθε τόσο οι ίδιοι, σε κάποια καταστροφή, σε ώρα ανάγκης, και εν είδει φιλανθρωπίας, πολλοί στηρίζουν παρέχοντας πληροφορίες, χρήματα και υλικά αγαθά. Εκεί τελειώνει όλο αυτό.

Γιατί όμως τα βάζουμε μαζί τους; Εδώ δεν ήταν και δέκα μέρες πριν; Αυτά που έκαναν δεν συνεχίζουν να κάνουν; Δεν είναι πάντα, οι ίδιοι, εαυτοί τους; 

Μήπως περιμένουμε αδίκως πολλά από τους influencers; Γιατί μάλλον, έχουμε ξεχάσει πως για χρόνια η showbiz την έβγαζε λάδι. Ζητήσαμε ποτέ τα ρέστα από την Δέσποινα Βανδή γιατί δεν παίρνει μέρος στις δημόσιες συζητήσεις ή από την Άννα Βίσση γιατί δεν μιλά για τις γυναικοκτονίες; Όμως αποθεώνουμε την Καίτη Γαρμπή που το κάνει.

Οι διάσημοι δεν είχαν ποτέ νιώσει καμία κοινωνική υποχρέωση να σταθούν στο πλευρό κανενός, και αν θυμάστε καλά μέχρι πριν μερικά χρόνια, οι καλές πράξεις ήταν ελάχιστες. Από τους τηλεμαραθώνιους της Ρούλας και κάποιες επισκέψεις σε νοσοκομεία ή άλλους χώρους κανένας δεν είχε πραγματικά απαιτήσει από τους διάσημους να είναι καλοί άνθρωποι. 

Με λίγα λόγια, οι influencers είναι αυτό που είναι. Σου αρέσουν δεν σου αρέσουν δεν είναι υποχρεωμένοι, όπως ούτε κι εμείς, να σχολιάζουμε τα πάντα ή να παίρνουμε θέση. Φυσικά κάθε πράξη, έχει συνέπειες.

Αν κάποιος είναι ρατσιστής, σεξιστής και ομοφοβικός, θα δεχτεί το bullying του κόσμου. Αν κάποιος είναι εντάξει άτομο, θα γίνει ακόμα πιο διάσημος, και θα αντέξει στον χρόνο. Σίγουρα πάντα κάποιος θα τους βάζει στη θέση τους. Όμως μήπως είναι too much να τους ζητάμε πάντα να είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, να έχουν άποψη ή να μην ζουν όπως ζουν; Αυτά έκαναν και πριν, και αυτά πουλάνε. Αυτά θέλουν οι φαν τους. Πόσο πιθανό είναι να αλλάξουν; Αν κάποιοι από αυτούς είναι "μπλεγμένοι σε κυκλώματα", θα φανεί. Αν κάποιοι είναι διάττοντες αστέρες, θα εξαφανιστούν. 

Αν περάσει η μόδα τους, καλώς να περάσει. Αν βγουν άλλοι, ας βγουν. Πολύ κακό για το τίποτα. Άλλωστε, η δύναμή τους αρχίζει και τελειώνει με το κοινό τους. Αυτό συμβαίνει πάντα με τους διάσημους. Απλώς φέτος ζητάμε περισσότερα επειδή αλλάζουν οι καιροί και οι νέες γενιές θέλουν κάτι παραπάνω από τους influencers και τους celebrities.

Δεν γίνεται όμως όλοι να τα κάνουν όλα, όπως δεν γίνεται να μας αρέσει σώνει και ντε το κάφρικο χιούμορ του Κοψιάλη, ούτε τα μποτάκια της Τούνη. Αλλά σίγουρα αρέσουν σε πάρα πολλούς όπως φαίνεται στα νούμερα.

Ας ξεκινήσουμε ζητώντας περισσότερα από τους γύρω μας, και αν πραγματικά δεν γουστάρουμε τον Κοψιάλη ας μην τον ακολουθούμε. Τόσο απλά.

Δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα, αν δεν το θέλεις.  Άλλωστε, ο χρόνος τοποθετεί τους πάντες εκεί που τους πρέπει.