Συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ παραχώρησε η Λάουρα Νάργες όπου και μεταξύ άλλων μίλησε στον δημοσιογράφο Γιάννη Πουλόπουλο για τις δύσκολες οικονομικά στιγμές που έχει ζήσει μέχρι σήμερα.

Εργάζεσαι από τα 17 σου. Σε ποια περίοδο της ζωής σου δυσκολεύτηκες οικονομικά;

Είναι γεγονός ότι εργάζομαι από πολύ μικρή, αλλά μην ξεχνάς ότι έπρεπε να συντηρήσω ένα σπίτι μόνη μου. Όταν παίρνεις έναν μισθό που μόλις και μετά βίας σού φτάνει να πληρώνεις το ενοίκιό σου και δεν σου επιτρέπει να βάζεις κάτι στην άκρη, κάποια στιγμή θα δυσκολευτείς. Για εμένα η πιο δύσκολη περίοδος ήταν πριν από έξι χρόνια, λίγο πριν μπω στο Survivor.

Και πώς το αντιμετώπισες τότε;

Καταρχάς, στράφηκα σε άλλο τομέα πέραν της τηλεόρασης και έπιασα δουλειά στο τμήμα του μάρκετινγκ, που είναι και το αντικείμενο σπουδών μου, στη Δάφνη Επικοινωνίες του ΑΝΤ1. Αυτή η περίοδος ήταν ένα μεγάλο μάθημα για εμένα.

Ακόμη και το Survivor το αντιμετώπισα πολύ ψύχραιμα. Οι δυσκολίες που είχε το παιχνίδι μού φαίνονταν αστείες, διότι τις είχα αντιμετωπίσει στην πραγματική μου ζωή. Δεν κοιμόμουν σε καλύβα, αλλά κινδύνευσα να με πετάξουν έξω από το σπίτι μου επειδή δεν είχα να πληρώσω το ενοίκιο. Το αίσθημα του ότι δεν έχω να φάω το είχα ζήσει πριν πάω στο Survivor γιατί υπήρχαν μήνες που έπρεπε να τους βγάλω με 1 ευρώ την ημέρα.

Όταν έβλεπα τους συμπαίκτες μου να φρικάρουν από την πείνα και να γκρινιάζουν, αναρωτιόμουν για – τί το κάνουν, από τη στιγμή που αυτοί είναι οι κανόνες και το γνώριζαν από την αρχή, πληρώνονται και έχουν από πάνω τους μια παραγωγή που θα φροντίσει να μην πάθουν τίποτα. Εγώ στην πραγματική μου ζωή δεν είχα κανέναν να τρέξει να με σώσει.

Ξέρω ότι βλέποντάς με στο Survivor κάποιοι τηλεθεατές μπορεί να είπαν «α, εντάξει, η Λάουρα είναι στην κοσμάρα της» και είναι συνέχεια χαρούμενη. Αλλά εμένα πραγματικά το Survivor μου φαινόταν αστείο μπροστά σε αυτά που είχα περάσει στη ζωή μου.

Όταν λες ότι κινδύνευσες να σε πετάξουν στον δρόμο, εννοείς πως ήθελαν να σου κάνουν έξωση;

Στην αρχή της οικονομικής κρίσης, που κάποιοι από εμάς εργαζόμασταν αλλά δεν πληρωνόμασταν, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που έμενα τότε μου έκανε ψυχολογικό πόλεμο και μου έστειλε και χαρτί με τον δικηγόρο του. Πέρασα πολύ άσχημα τότε. Δεν εύχομαι σε κανέναν να περάσει αυτό που πέρασα εγώ.

Σκέφτηκες τότε να επιστρέψεις στη Γερμανία και την οικογένειά σου;

Σαν σκέψη μπορεί να πέρασε από το μυαλό μου, αλλά η περηφάνια μου δεν με άφησε να το κάνω. Έχω μάθει να παλεύω στη ζωή μου και δεν εγκαταλείπω εύκολα τα όπλα.