Ο Αντώνης Ρέμος άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για το παρελθόν του, τους πολιτικούς και την Ελλάδα των προηγούμενων ετών.

Μιλώντας για την οικογένειά του και το παρελθόν του, είπε: «Οι δικοί μου χώρισαν όταν ήμουν 12 χρόνων. Τον πατέρα μου τον έβλεπα σπάνια ή καθόλου. Τα τελευταία 25 χρόνια δεν είχαμε καμία σχέση. Κάθε άνθρωπος σηκώνει τον δικό του σταυρό… Μεγάλωσα με τη μητέρα και την αδερφή μου, η οποία παντρεύτηκε νέα και έκανε τη δική της οικογένεια. Η μητέρα μου δούλευε όσο μπορούσε. Το ίδιο έκανα κι εγώ».

Είχε μια υπερβολή η νύχτα, είχε υπερκοστολογηθεί, ήταν πολλά τα… λεφτά, υψηλά τα μεροκάματα, πολύ κατάχρηση σε πολλά επίπεδα. Συμφωνείτε;

Υπερβολή είχε όλη μας η ζωή, όχι μόνο η νύχτα. Ήταν μεγαλύτερη η υπερβολή της μέρας. Τα Cayenne και τα Ferrari που ερχόντουσαν στα μαγαζιά δέκα–δέκα ανήκαν σε ανθρώπους που έκαναν λαμογιές τη μέρα. ¶νθρωποι με πούρα ξόδευαν χιλιάδες ευρώ σε λουλούδια.

Τώρα δεν έρχονται τόσα Cayenne;

Τώρα, ευτυχώς, υπάρχει ο… προαστιακός. Δεν φτάνει, βέβαια, μέχρι τη Γλυφάδα, αλλά εντάξει, υπάρχουν τα μηχανάκια, τα παπάκια. Ειδικά στη δεκαετία του 2000, θυμάμαι καταστάσεις βγαλμένες από ταινία. Κάθε μαγαζί ήταν έκθεση αυτοκινήτων με ακριβά μοντέλα Bentley, Ferrari, Porsche. Και έμπαινες μέσα στο μαγαζί και έβλεπες ότι δεν ήταν ούτε ο Λάτσης, ούτε ο Βαρδινογιάννης, αλλά κάποιοι άσχετοι. Αναρωτιόσουν ποιοι ήταν αυτοί με τα πούρα. Και ρώταγες «τι έχει κάνει αυτός και έχει τόσα λεφτά;» και σου απαντούσαν ότι είχε μια εταιρεία που ήταν στο χρηματιστήριο. Και δώστου μπουζούκια και δώστου λουλούδια. Πέρασαν καλά, τα ξεπουπούλιασαν όλα. Φτάσαμε, όμως, στην ώρα του λογαριασμού.