Ο Πάμπλο Γκαρσία αγαπήθηκε πολύ ως παίκτης του ΠΑΟΚ. Δεν έχει την ίδια επιτυχία, ή αν θέλετε την ίδια υπομονή, από τον κόσμο του ΠΑΟΚ όσο βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας αλλά δίνει πάντα τον καλύτερο εαυτό του. Όπως έκανε πάντα…
Γεννήθηκε πριν από ακριβώς 44 χρόνια στο Πάντο της Ουρουγουάης. Η οικογένεια του ήταν φτωχή και μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με αριστερή ιδεολογία.
Η πρώτη του ομάδα ήταν η Μοντεβίδεο Γουόντερερς στα 19 του. Αλλά εκεί έκατσε πολύ λίγο. Η μεγάλη Πενιαρόλ του πρόσφερε την κιτρινόμαυρη φανέλα της. Αλλά κι εκεί δεν πρόλαβε να μείνει για πολύ. Η ποιότητα του τον οδήγησε στην Ισπανία και στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Έμεινε για τρία χρόνια στη Β’ Ομάδα για να προσαρμοστεί. Αλλά μάλλον τα 3 χρόνια ήταν πολλά. Η μεγάλη Μιλάν το 2003 τον αγόρασε, αλλά ο Γκαρσία αγωνίστηκε με τους ροσονέρι μόλις σε 5 παιχνίδια. Βρέθηκε δανεικός στη Βενέτσια όπου τον εντόπισαν οι άνθρωποι της Οσασούνα.
Η ομάδα της Παμπλόνας ήταν η πρώτη που του έδωσε φανέλα βασικού και αναντικατάστατου. Σε τρία χρόνια έβγαλε μάτια, τόσο που η Ρεάλ Μαδρίτης αποφάσισε να του προσφέρει συμβόλαιο και μάλιστα στην ομάδα που ονομάστηκε «Γκαλάκτικος», με Ραούλ, Ρονάλντο, Μπέκαμ, Ζιντάν και Ρομπέρτο Κάρλος.
Ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος, αλλά ο Γκαρσία κατάφερε να είναι βασικός σε 26 παιχνίδια στην πρώτη του σεζόν. Ο Καπέλο μόλις ήρθε τον έστειλε δανεικό στη Θέλτα, όπου και πάλι ήταν εξαιρετικός. Το ίδιο συνέβη και την επόμενη χρονιά, όπου δόθηκε δανεικός στη Μούρθια. Το καλοκαίρι του 2008 όμως βρήκε τον έρωτα της ζωής του.
Ο Γκαρσία έφτασε στη Θεσσαλονίκη για να φορέσει τα ασπρόμαυρα του ΠΑΟΚ. Τα επόμενα 6 χρόνια αναδείχθηκε σε ηγέτη της ομάδας και αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους αρκετά απαιτητικούς φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Στην εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε 66 φορές πετυχαίνοντας 2 γκολ.
Κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια αλλά φόρεσε τα προπονητικά και από το 2016 ανέλαβε την Κ19 του ΠΑΟΚ. Μέσα σε 4 χρόνια έκανε μόλις 3 ήττες σε 85 παιχνίδια φτιάχνοντας μια ομάδα που έκανε πρωταθλητισμό και βγάζοντας μια φουρνιά παικτών που μπορούν να στελεχώσουν τον ΠΑΟΚ τα επόμενα χρόνια.
Το 2020, όταν η πρώτη ομάδα τον χρειάστηκε, δεν είπε όχι. Ο «Ινδιάνος» δεν φοβήθηκε ποτέ τις προκλήσεις. Ούτε κι αυτή. Τα αποτελέσματα, δεν ήταν τέλεια. Αλλά δεν ήταν και κακά. Η άνοδος του Ολυμπιακού αλλά και η πανδημία, με τον ΠΑΟΚ να αγωνίζεται χωρίς τον 12ο παίκτη του, δεν βοήθησαν. Ίσως του χρόνου, αν ανανεωθεί η ευκαιρία του (θα έπρεπε) να δείξει ακόμα καλύτερα πράγματα. Είναι μαχητής άλλωστε και δεν τα παρατάει ποτέ…
