Με μία μακροσκελή ανάρτησή του στου Facebook, ο Γιώργος Μαυρίδης εκφράζει δημόσια τη δυσαρέσκεια και την αγωνία του για το αβέβαιο μέλλον των στούντιο τατουάζ στη χώρα μας, με τα νέα δεδομένα της φονικής πανδημίας.

Ο ίδιος αναφέρει: «Καλησπέρα σε όλους. Θα ήθελα 2 λεπτά από τον χρόνο σας.
Τόσο χρειάζομαι για να σας εξηγήσω τι ακριβώς περνάμε το τελευταίο διάστημα τα στούντιο τατουάζ της χώρας μας.
Καταρχάς αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είμαστε μια υπηρεσία πρώτης ανάγκης και για πολλούς ίσως να είμαστε στο μυαλό τους κάποιοι τύποι που ζωγραφίζονται, απλά θα ήθελα να θυμίσω στον κόσμο ότι τατουάζ στο σώμα του έχει πλέον το 1/3 του πλανήτη, τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Υπάρχουν στούντιο Δερματοστιξίας στην Ελλάδα εδώ και 30 χρόνια, καταστήματα που μεγάλωσαν και συντήρησαν οικογένειες, μετέφεραν την τέχνη από γενιά σε γενιά και συνεχίζουν.
Αυτή την στιγμή η χώρα αριθμεί 500 επαγγελματικά τατού και πίρσινγκ στούντιο και ζούνε από τον κλάδο περίπου 3.000 οικογένειες.
Το παρατράγουδο της ιστορίας είναι ότι για να λειτουργήσουμε και να πάρουμε άδεια από την υγειονομική υπηρεσία χρειάζεται να φτιάξουμε ένα μίνι ιατρείο.
Πρέπει ο κάθε καλλιτέχνης να έχει δικό του αυτόνομο χώρο εργασίας 10 τμ, διαχωριστικό ανάμεσα από κάθε δωμάτιο ώστε να είναι απομονωμένος ο ένας με τον άλλον, πλακάκι ύψους 1.80 και πάνω, παροχή κρύο, ζεστό νερό.
Το σαλόνι υποδοχής μας να είναι 15 τμ και η πρόσβαση στην τουαλέτα να μην γίνεται μέσα από τα εργαστήρια.
Κλίβανοι αποστείρωσης, μηχανήματα υπερήχων για τον καθαρισμό, βελόνες και εργαλεία μιας χρήσης, γάντια, χαρτιά εξετάσεις, σακουλάκια προστασίας, ποδιές μιας χρήσης, κάδοι ανακύκλωσης αιχμηρών αντικειμένων, χρώματα ελεγμένα από το κράτος με πιστοποίηση, αντισηπτικά, απολυμαντικά και χημικά που χρησιμοποιούν τα χειρουργεία!
Αυτά είναι τα "πρέπει" για να πάρουμε την άδεια και να λειτουργήσουμε σαν νόμιμο εργαστήριο Δερματοστιξίας και Πίρσινγκ.
Κάναμε υπομονή και ακολουθήσαμε τους κανόνες για την προστασία της δημόσια υγείας, βάλαμε πάνω από όλα την υγεία γιατί έτσι έχουμε μάθει να λειτουργούμε σαν κλάδος, μας έχει γίνει βίωμα αυτό μέσω της δουλειάς μας.
Φτάσαμε 2 μήνες μετά από το κλείσιμο των μαγαζιών μας και δεν έχουμε την παραμικρή επίσημη ενημέρωση για το πότε θα ανοίξουμε, πληρώνουμε ενοίκια, ασφάλειες, ΔΕΗ, Νερό, τηλέφωνο.
Το χειρότερο είναι ότι ο κλάδος μας περίμενε να δουλέψει από Ιανουάριο μέχρι Ιούνιο.
Τότε είναι η σεζόν μας, τότε συγκεντρώνουν οι περισσότεροι από εμάς τις οικονομίες για το υπόλοιπο του χρόνου.
Άρα με λίγα λόγια χάσαμε την χρονιά και τα έξοδα πλέον μας σφίγγουν σαν θηλιά στον λαιμό.
Μέσα σε όλα αυτά έρχεται και η μαύρη αγορά να μας αποτελειώσει, πλέον οι περισσότεροι κάνουν τατουάζ στα σπίτια, οι πελάτες που θέλουν να κάνουν τατουάζ, πηγαίνουν σε σπίτια σε ερασιτεχνικά στούντιο, πληρώνουν όσο όσο και κάνουν τα τατουάζ τους.
Μας οδηγείτε σε καταστροφή, όχι επειδή πιστεύετε ότι θα κλείσουμε και ο κόσμος δεν θα κάνει πλέον τατουάζ, αν πιστεύετε κάτι τέτοιο είστε γελασμένοι, αυτοί που θέλουν να κάνουν τατουάζ η να βάλουν σκουλαρίκια θα το κάνουν, απλά θα είναι παράνομο, το κράτος δεν θα εισπράττει ΦΠΑ, δεν θα υπάρχουν κρατικές ασφαλίσεις και πλέον αυτό που έχετε δημιουργήσει θα είναι ένα τέρας παραεμπορίου με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους επαγγελματίες, κινδυνεύετε να κλείσετε με την συμπεριφορά σας 500 στούντιο που λειτουργούσαν νόμιμα με άδεια και στην θέση τους να ανοίξετε 3.000 παράνομα σπίτια χωρίς τον παραμικρό έλεγχο.
Διαβάσαμε, ακούσαμε και παρατηρήσαμε τα νέα μέτρα για την μη εξάπλωση του Κορωνοιού από την πρώτη μέρα και με απλή λογική θεωρήσαμε ότι εμείς θα ανοίγαμε πρώτοι, αφού έτσι κι αλλιώς αυτά κάναμε στην καθημερινότητα μας.
Τα νέα μέτρα που επιβάλλεται στα καταστήματα, είναι τα δικά μας μέτρα από την πρώτη μέρα λειτουργία μας.
Στείλαμε, επιστολές στα υπουργεία και στους ειδικούς του Κορωνοιού, προτείναμε λύσεις για να σας βοηθήσουμε, επικοινωνήσαμε με κάθε επίσημο και ανεπίσημο τρόπο για να σας εξηγήσουμε την δουλειά μας.
Και αυτό που έχουμε μέχρι στιγμής είναι ένα ΤΙΠΟΤΑ.
Καμιά ημερομηνία επανέναρξης, κανένα πλάνο, καμιά επίσημη ανακοίνωση.
Μέχρι και οι οίκοι ανοχής γνωρίζουν πότε θα ανοίξουν.
Βρισκόμαστε στο σκοτάδι, δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει και είστε υπεύθυνοι εσείς για αυτό.
Κλείνοντας θέλω να πω κάτι τελευταίο.
Μια μέρα θα έρθει η στιγμή που δεν θα χρειάζεται να φοράτε μάσκες, γάντια, να είστε χωριστά στον χώρο εργασίας σας και να χρησιμοποιείται αντισηπτικά και το ευχόμαστε να γίνει σύντομα σε όλους, απλά εμείς θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε έτσι γιατί αυτή είναι η δουλειά μας!
Με εκτίμηση
Από τους καλλιτέχνες που ζωγράφισαν τα αγαπημένα σας πρόσωπα στο σώμα σας, χάραξαν τα ονόματα των παιδιών σας στα χέρια σας, ζωγράφισαν θηλές σε μαστεκτομές, κάλυψαν τα σημάδια από ουλές, ζωγράφισαν για να μαζέψουν λεφτά οπότε χρειάστηκε για σκυλιά, παιδιά.
Με εκτίμηση από τους ανθρώπους που μας φέρατε τα παιδιά σας όταν μεγάλωσαν να κάνουν τατουάζ και να βάλουν σκουλαρίκι με ασφάλεια!».