Όταν ήσασταν έφηβοι και ανακαλύπτατε συνεχώς νέα μουσική, παρατηρήσατε σίγουρα ότι οι γονείς σας δεν ενθουσιάζονταν και πολύ από τις επιλογές σας. Έβρισκαν την μουσική που ακούτε είτε «πολύ θορυβώδη», είτε «λίγο άγρια». Αλλά κι εσείς, όσο μεγαλώνατε δεν είχατε το ίδιο αυτί για τις νέες μουσικές. Μήπως έχετε αναρωτηθεί «γιατί παλιότερα έβγαζαν μουσικάρες και τώρα τίποτα»;

Όλα όμως εξηγούνται. Όσο μεγαλώνουμε η σχέση μας με την μουσική αλλάζει. Όχι για όλους, αλλά σίγουρα για τους περισσότερους. Πιάνουμε τους εαυτούς μας πολλές φορές εντελώς κλειστούς στις νέες μουσικές, και προτιμάμε να ακούμε παλαιότερα κομμάτια.

Η ηλικία δεν είναι σταθερή, αλλά αυτό γίνεται σταδιακά. Βέβαια, σε μια έρευνά του, το deezer ανακάλυψε πως κατά μέσο όρο σταματούμε να ανακαλύπτουμε καινούργιες μουσικές στα 30,5 μας χρόνια. Η πλατφόρμα μουσικής διεξήγαγε την έρευνα ανάμεσα σε 1.000 Βρετανούς. Το 60% των ερωτηθέντων απάντησαν πως ακούν τα ίδια τραγούδια ξανά και ξανά και πως «κολλούν» σε μια μουσική ρουτίνα, ενώ το 25% απάντησε πως δεν θέλει να ανακαλύψει καμία μουσική έξω από τα είδη που προτιμά.

Το κορυφαίο ποσοστό των ερωτηθέντων για την ανακάλυψη καινούργιας μουσικής σημειώθηκε στην ηλικία των 24 ετών (75%). Από εκεί και πέρα ακολουθεί φθίνουσα πορεία.

Το 2015 η ιστοσελίδα skynetandebert.com, μάζεψε δεδομένα από το Spotify και το Echo Nest. Στην εφηβική μουσική επικρατεί κατά κράτος η pop, ποσοστό που πέφτει σταδιακά και φτάνει σε μια «ωρίμανση» λίγο μετά τα 30. Στα 33 σχεδόν κανείς δεν άκουγε καινούργια μουσική.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Οι πολλές επιλογές που μπερδεύουν, ο λιγότερος χρόνος, παιδιά στο σπίτι κ.α. Αλλά ο κυριότερος είναι η νοσταλγία. Όπως αναφέρεται και σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Memory & Cognition», η μουσική μπορεί να έχει τεράστια επίδραση στον εγκέφαλο, φέρνοντας στον νου αναμνήσεις του παρελθόντος, νεαρότερης ηλικίας, κυρίως από το σχολείο και το πανεπιστήμιο.

Σε μια διαφορετική έρευνα, αποκαλύπτεται γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί τα αγαπημένα μας γνωστά τραγούδια, προκαλούν μια απόλαυση στον εγκέφαλο, απελευθερώνοντας ουσίες όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη, η οξυτοκίνη κ.α. Όσο περισσότερο μας αρέσει ένα τραγούδι, τόσο περισσότερες ουσίες σαν κι αυτές απελευθερώνονται στο σώμα.

Αυτό συμβαίνει σε όλους, κυρίως στην εφηβεία. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για να ακούς παλαιότερα τραγούδια. Όπως είναι η «φάση προσμονής» σε κάποιο τραγούδι, όταν π.χ. συγκεκριμένα σημεία σου προκαλούν ανατριχίλα. Ή οπως όταν ακούς ένα τραγούδι μετά από πολλά χρόνια και μια εφορία σε κυριεύει όταν το ξανακούσεις. Κάτι που δεν θα συμβεί εύκολα με ένα νέο τραγούδι.

Όχι ότι δεν θα ξανακούσεις ποτέ καμία νέα μουσική, αλλά οι περιπτώσεις θα μειώνονται όσο μεγαλώνεις. Και οι λόγοι που συμβαίνει αυτό, είναι καλά κρυμμένοι στον ψυχισμό σου. Μην ανησυχείς όμως, συμβαίνει σχεδόν σε όλους.