Οι Swans, το συγκρότημα που κυκλοφόρησε το – κατά γενική ομολογία – καλύτερο album του 2012, “The Seer”, επιστρέφουν στη χώρα μας για δύο μοναδικές συναυλίες, την Πέμπτη 16 Μαϊου στο Club του Μύλου, στη Θεσσαλονίκη, και την Παρασκευή 17 Μαϊου στο Fuzz Live Music Club, στην Αθήνα.

Τρεις δεκαετίες έχουν περάσει από τότε που οι Swans ξεπήδησαν μέσα από τη no wave σκηνή της Νέας Υόρκης, το 1982, για να συνεχίσουν αδιάλειπτα το ταξίδι τους μέχρι το 1997, όταν και η πρώτη περίοδος της μπάντας έλαβε τέλος. Πολύς κόσμος πέρασε από τη σύνθεσή τους κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος. O Thurston Moore (Sonic Youth), o παραγωγός Roli Mosimann (Foetus, Wiseblood, Young Gods, The The, New Order, Celtic Frost), ο σπουδαίος Bill Laswell, o Nicky Scopelitis και ο Ted Parsons (Prong, Godflesh), ήταν μόνο μερικοί από αυτούς που κατά καιρούς συνεργάστηκαν με το group, του οποίου τα μοναδικά μόνιμα μέλη αποτέλεσαν ο Gira και η τραγουδίστρια / κημπορντίστρια Jarboe.

Μέσα σε αυτά τα 15 χρόνια, πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν μερικά πραγματικά σπουδαία albums, όπως ήταν τα “Filth” (1983), “Cop” (1984), “Children Of God” (1987), “Love Of Life” (1992), χωρίς ποτέ να μπορείς να τους κατατάξεις κάτω από μία συγκεκριμένη ετικέτα, αφού η μουσική τους συνδύαζε στοιχεία από no wave, industrial, avant garde, post-punk, experimental rock, art rock, καθώς και από αυτό που αργότερα ονομάστηκε post rock.

Το 2010, επέστρεψαν στη δισκογραφία με το θαυμάσιο “My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky”, χωρίς τη συμμετοχή της Jarboe, και ξεκίνησαν πάλι τις περιοδείες, περνώντας μάλιστα και από τη χώρα μας. Στις 28 Αυγούστου του 2012, κυκλοφόρησαν το “The Seer”, το album που έμελλε να σημαδέψει την περασμένη χρονιά περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.

Ηχογραφημένο στη Νέα Υόρκη και το Βερολίνο, σε παραγωγή του ίδιου του Gira, κυκλοφόρησε σε διπλό CD και τριπλό LP και συμπεριλαμβάνει μία all star ομάδα από special guests: η Karen O (Yeah Yeah Yeahs), ο Alan Sparhawk και η Mimi Parker (Low), o Grasshopper (Mercury Rev), οι Seth Olinsky / Miles Seaton / Dana Janssen (Akron/Family), o Ben Frost, η Jane Scarpatoni και η ίδια η Jarboe, συνεισφέρουν σε ένα έργο που προκάλεσε έναν, σχεδόν καθολικό, παγκόσμιο θαυμασμό.

Το “The Seer” αποτέλεσε έναν αληθινό θρίαμβο για τον Michael Gira και την παρέα του. Πάρα πολλά έχουν γραφτεί για αυτό το επικό, με μια ιδιαίτερη έννοια του όρου, album. Ο ίδιος ο Michael Gira λέει για αυτό:

“To ΅The SeerΆ χρειάστηκε 30 χρόνια για να γίνει. Αποτελεί το αποκορύφωμα κάθε προηγούμενου album των Swans, καθώς και οποιουδήποτε άλλου μουσικού project έχω φτιάξει, συμμετάσχει ή φανταστεί. Αλλά είναι ημιτελές, όπως και τα τραγούδια του. Είναι μία εικόνα σε μια ταινία. Και οι εικόνες θολώνουν, αναμιγνύονται και τελικά ξεθωριάζουν.

Τα τραγούδια ξεκίνησαν σε μια ακουστική κιθάρα και μετά εμπλουτίστηκαν και πήραν σάρκα και οστά χάρη στην ανεκτίμητη βοήθεια των φίλων μου. Αργότερα, βασανίστηκαν και αποπλανήθηκαν περαιτέρω στο studio, και πλέον τα περιμένει περισσότερη βία και καννιβαλισμός, καθώς προετοιμαζόμαστε να εκτελέσουμε μερικά από αυτά live, φτάνοντας σε ένα σημείο όπου πλέον θα μεταλλαχτούν ακόμα περισσότερο, ασταμάτητα, και ίσως απορριφθούν για λίγο.
¶σχετα με το τι έχετε ακούσει ή υποθέσει, σκοπός μου είναι να διαδώσω φως και χαρά στον κόσμο. Οι φίλοι μου στους Swans είναι όλοι σπουδαίοι άνθρωποι. Χωρίς αυτούς είμαι σαν ένα χνουδωτό γατάκι, σαν έμβρυο. Ο στόχος όλων μας είναι ο ίδιος: έκσταση!”

Αυτό ακριβώς είναι που τελικά επιτυγχάνουν οι Swans, με κομμάτια όπως το “Avatar”, το “Lunacy”, το “The Apostate”, το “The Seer Returns”, το “Song Of A Warrior”. ¶γρια και εκκωφαντικά drones εναλλάσσονται με αναπάντεχες στιγμές σιωπής, δοκιμάζοντας τις αντοχές του ακροατή με έναν μοναδικό τρόπο.