Υπάρχουν πολλές ταινίες που είναι δυσνόητες και δυσκολευόμαστε να βρούμε το νόημα τους. Η ταινία «Starship Troopers» του 1997, δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Το νόημα του ξετυλιγόταν πάνω στην οθόνη. Ωστόσο κανείς δεν φάνηκε να το καταλαβαίνει εκείνη την εποχή.

Με μια πρώτη ματιά φαίνεται για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου οι άνθρωποι πολεμούν τους εξωγήινους εισβολείς. Με αυτή τη λογική πήρε κακές κριτικές. Και ήταν κάτι λογικό, αφού η πλοκή της δεν είναι ιδιαίτερη, οι διάλογοι φαίνεται να είναι πρόχειροι και η σκηνοθεσία δεν έχει καμία σημασία.

Βασισμένη στο αμφιλεγόμενο μυθιστόρημα του Robert Heinlein, το οποίο υποστήριζε την ανάγκη του μιλιταρισμού και της βίας σε μια κοινωνία. Ωστόσο η ταινία του Paul Verhoeven παίρνει απόσταση από το βιβλίο. Όπως δήλωσε ο σκηνοθέτης, σταμάτησε να το διαβάζει στο δεύτερο κεφάλαιο, επειδή το βρήκε απίστευτα βαρετό. Οι σκηνές με τα παιδιά να παίζουν με τις σφαίρες ενώ οι στρατιώτες γελούν, ή οι υπερβολικοί διάλογοι έχουν διαφορετικό σκοπό. Να σατιρίσουν τον μιλιταρισμό των ΗΠΑ, που πάντα χρειάζεται έναν εχθρό για να συνεχίσει να λειτουργεί.

Μετά από χρόνια, ενώ πολλοί πίστευαν ότι πρόκειται για μια φιλοπολεμική ταινία, άρχισαν να την βλέπουν με το μάτι που την είδε ο δημιουργός της. Σαν μια ταινία που σατιρίζει τον φασισμό, τον μιλιταρισμό, την υποταγή στο κράτος και την ξενοφοβία. Το καίριο ερώτημα που προκύπτει είναι άλλο. Μπορεί μια σάτιρα να είναι επιτυχημένη αν το κοινό δεν την καταλάβει; Μάλλον σε αυτό πρέπει να δοθούν απαντήσεις και όχι στο αν το «Starship Troopers» είχε την πρόθεση της σάτιρας ή όχι.

Η ταινιά πλέον είναι για πολλούς παρεξηγημένη, μια ένοχη απόλαυση. Για άλλους παραμένι υπερβολική, μια ταινία που έκανε προπαγάνδα και που αν είχε ως στόχο τη σάτιρα, δεν κάταφερε να την επικοινωνήσει. Εσείς τι λέτε; Οι φήμες για reboot στη μικρή οθόνη είναι πιο πολλές από ποτέ.