Δεν σου γέμιζε το μάτι. Αν ήταν ηθοποιός δεν θα ήταν ποτέ υποψήφιος για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Όμως εκείνο του Β’ Ανδρικού, θα μπορτούσε να το κερδίσει πολλές φορές.

Στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την περίοδο του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, τα αστέρια δεν έλειπαν. Μπέκαμ, Καντονα, Γκιγκς, Ρονάλντο, Φαν Νιστελρόι και πολλοί ακόμα. Όλοι έλαμψαν στο «Old Trafford» και σε όλη την Ευρώπη. Και εν μέρει, έλαμψαν γιατί ήξεραν ότι πίσω τους, μπροστά τους και παντού μέσα στο γήπεδο υπήρχε ένας κοκκινομάλλης, ακούραστος, που ήξερε ακριβώς τον ρόλο του και πως να παίζει το παιχνίδι. Ο Πολ Σκόουλς.

@sportskeeda.com

Ήταν πάντα χρήσιμος. Τα αστέρια, έρχονταν και έφευγαν. Εκείνος παρέμεινε εκεί 18 χρόνια. Πιστός στρατιώτης, ο ιδανικός συμπαίκτης. Βρισκόταν όπου έπρεπε, άνοιγε χώρους, ξεδίπλωνε το παιχνίδι. Και όποτε χρειαζόταν σκόραρε.

Το παρουσιαστικό του δεν σου έδινε την ιδέα πως θα είναι ίσως ο πιο ουσιαστικός παίκτης μέσα στο γήπεδο. Εκείνος ήταν πάντα συγκεντρωμένος. Δεν έχανε ποτέ την επαφή του με την πορεία του παιχνιδιού. Και προσπαθούσε να βελτιωθεί σε κάθε τομέα του παιχνιδιού. Η τεχνική του και κυρίως η αντίληψη του, τον έκαναν έναν από τους κορυφαίους Άγγλους ποδοσφαιριστές των τελευταίων 30 ετών.

@thesefootballtimes.co

Κέρδισε 11 πρωταθλήματα, τρία κύπελλα και δυο Champions League. Όλα με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Παιδί του γειτονικού Salford, πήγε στην Man U από το 1991 και δεν έφυγε ποτέ. Ήσυχος εκτός, δαιμόνιος εντός, ο καλύτερος συμπαίκτης που θα μπορούσε να έχει κάποιος και ο αγαπημένος παίκτης ενός προπονητή.

Ο Πολ Σκόουλς γίνεται σήμερα 45 ετών. Εδώ και 8 χρόνια δεν τον βλέπουμε στο γήπεδο. Και η αλήθεια είναι ότι μας λείπει η οξυδέρκειά του και το ήρεμο βλέμμα του. Μας απέμεινε η κληρονομία του, αφού πίσω του άφησε μια νέα θέση, που κανείς δεν είχε παίξει νωρίτερα. Μια ειδική κατηγορία της θέσης «8», που αργότερα έγινε πολύτιμη για πολλές ομάδες σε όλον τον κόσμο.