Από ποια οπτική γωνία να εισάγει το θέατρο τους μικρούς θεατές στον κόσμο της Οδύσσειας; Ο βραβευμένος και πολυμεταφρασμένος συγγραφέας Αντρέας Φλουράκης επιλέγει το χιούμορ και την μεταφορά του φαγητού.

Είναι μια ευφυής επιλογή. ‘Αλλωστε οι μισές περιπέτειες των συντρόφων προκαλούνται απ΄ την πείνα ή τη λαιμαργία τους… στη χώρα των Λωτοφάγων, στη χώρα των ιερών μοσχαριών του Ήλιου, στο νησί του Κύκλωπα.

Έτσι ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του αποκτούν οικείες και ανθρώπινες διαστάσεις με τις οποίες μπορούν να σχετιστούν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι που βλέπουν τους πεινασμένους στρατιώτες του πολέμου.

Μια μεταγραφή της Οδύσσειας που βάζει στοίχημα για το κέφι και την ψυχαγωγία των παιδιών.

Το έργο είναι γραμμένο με γρήγορο ρυθμό και παιγνιώδη διάθεση. Έχει δε, συνεχείς εναλλαγές εικόνων και μια δομή εντελώς κινηματογραφική. Οπότε και το ανέβασμα της παράστασης ακολούθησε αυτή τη λογική.

Επτά ηθοποιοί παίζουν πάνω από τριάντα χαρακτήρες, μεταμορφώνονται συνέχεια και μεταμορφώνουν τον πλούσιο σκηνικό χώρο, χρησιμοποιώντας τα σώματα τους και τη φαντασία τους. Έτσι, βοηθούν τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους θεατές να αναπτύξουν τη δική τους φαντασία και με οδηγό το χιούμορ και την παρωδία να παρακολουθήσουν την υπέροχη αρχετυπική ιστορία της Οδύσσειας.