Μια σατιρική επιθεώρηση bobo όπου τέσσερις νέοι τραγουδούν, χορεύουν, διακωμωδούν και συλλογίζονται την καθημερινότητα, την σεξουαλικότητα και την ελληνική ραπ, έχοντας ως κεντρικό άξονα την ηλικία των εικοσάρηδων.

Με διάθεση απενοχοποίησης προσκαλούν το κοινό στην κωμική επισκόπηση της ανδρικής φιλίας, της πρώτης ενήλικης συγκατοίκησης, στην παραφορά και την εξάντληση του έρωτα, στις κακοτοπιές των σχέσεων που καταλήγουν σ έναν καναπέ να τρώνε βάφλα σοκολάτας, να καπνίζουν, στις καταχρήσεις και την αμφίθυμη προσέγγιση τους, στα ατελείωτα τηλέφωνα της μαμάς όλη τη μέρα και στο ότι από το να ζητάς δουλειά είναι καλύτερα να συζητάς για δουλειά. 

Μια σπονδυλωτή παράσταση όπου κάθε νούμερο ακολουθείται από τραγούδι και χορό, ενώ τη θέση της θεατρικής σοβαροφάνειας παίρνει η αυτοακύρωση, η υπονόμευση των κανόνων και η απεριόριστη διάθεση για σαρκασμό. Εξάλλου ο χαρακτηρισμός "bobo" δίνει σαφές μήνυμα καθώς στα ισπανικά σημαίνει κάτι το αφελές, τρελό και λίγο χαζούλι, ενώ στα γαλλικά χαρακτηρίζει τον επαναστάτη αστό, bourgeois boheme.

Τέλος επειδή μια επιθεώρηση bobo που σέβεται τον εαυτό της δεν θα μπορούσε να μείνει ίδια κι απαράλλακτη, σε κάθε παράσταση του "Striptease" θα υπάρχουν μεγάλες ανατροπές, με καλεσμένους, νέα και απρόβλεπτα νούμερα, έκτακτη συμμετοχή του κοινού και άλλα όμοια.