Προσωπικά ανήκω σε αυτούς που συμπαθούσαν τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι και πηρα το μέρος του στο ξέσπασμα που άφησε εποχή, όταν σε μια καθιερωμένη συνέντευξη στους δημοσιογράφους μετά από τη λήξη ενός αγώνα, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και τα είπε "έξω από τα δόντια".

Και για να δικαιολογηθώ, γιατί παίρνω το μέρος του, επειδή αν κάποιος προπονητής ήταν καθαρά επαγγελματίας και όχι όπως ο Μαλεζάνι που δενόταν με την ομάδα που εργαζόταν και είχε πάθος με το ποδόσφαιρο, απλά θα δεν θα πήγαινε στη συνέντευξη τύπου ή θα καθόταν για λίγα δευτερόλεπτα.

Εκείνη η χρονιά(14 χρόνια πριν) ήταν δύσκολη για τον ΠΑΟ. Είχε αποκλειστεί από την Ευρώπη, έμεινε εκτός Κυπέλλου, και ενώ προηγείται στο ματς με τον Ηρακλή, ισοφαρίζεται στο 86' και οι οπαδοί αρχίζουν και βρίζουν παίκτες και προπονητή.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί το ματς ο Μαλεζάνι είναι οργισμένος από το αποτέλεσμα, και η αφορμή για το ξέσπασμά του είναι τα γέλια που ακούγονταν από δύο δημοσιογράφους. Ο ίδιος πίστεψε ότι τον ειρωνεύονταν, και αυτό που ακολούθησε δεν γίνεται να ξεχαστεί από κανένα.