Το περίφημο δίδυμο Αλέκου Σακελλαρίου – Χρήστου Γιαννακόπουλου , μας ταξιδεύει πίσω στο 1945 με μια υπέροχη κωμωδία .

Με το τέλος της Kατοχής, αρχίζει στην Ελλάδα ο εμφύλιος. Έναν εμφύλιο πόλεμο αντιμετωπίζει και ο κυρ-Παντελής μέσα στο ίδιο του το σπίτι, αφού ο ένας του γιος είναι δεξιός και ο άλλος αριστερός.  «Θα μονιάσουμε ποτέ;» αναρωτιέται και βασανίζεται…

Το έργο ανέβηκε πρώτη φορά το 1946 από το «Θίασο Κοτοπούλη» με πρωταγωνιστή το Βασίλη Λογοθετίδη. Στην περίοδο του εμφυλίου το θεατρικό κοινό διψούσε για έργα και όχι μόνο επιθεωρήσεις, που να σατιρίζουν την πολιτική επικαιρότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι η περίοδος αυτή μας κληροδότησε μερικές από τις πιο γνωστές κωμωδίες,  όπως: Υπάρχει και φιλότιμο (1964) Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1965), Α. Σακελλάριου,  Ξύπνα Βασίλη (1965), Δ. Ψαθά και Η κόμισσα της φάμπρικας (1966) Γιαλαμά-Πρετεντέρη.

Οι αμιγώς πολιτικές κωμωδίες της συγγραφικής δυάδας Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου πέρα από το «Η Δεξιά, Η Αριστερά και ο κυρ Παντελής» ήταν:  «Κυριακή αργία» (θέατρο-θίασος Αργυρόπουλου,1945),  «Τσαγκαροδευτέρα» (θέατρο-θίασος Αργυρόπουλου, 1945),  «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» (θέατρο-θίασος Κοτοπούλη 1946), δημιουργώντας  ένα εφήμερο ρεύμα θεατρικών πολιτικών κωμωδιών που προπαγάνδιζαν τον κατευνασμό, τη λήθη και την εθνική συμφιλίωση.