Πόσο εύκολο είναι να μυήσεις ένα μικρό παιδί στην υγιεινή διατροφή όταν, ακόμη και στο άκουσμα κάποιων φαγητών, μένει με το στόμα ερμητικά κλειστό; Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μια δύσκολη αποστολή.

Τα καλά νέα είναι πως η Πηνελόπη Μωραΐτου, συγγραφέας και εκπαιδευτικός έχει βρει την λύση. Στο καινούριο παραμύθι της «Το Μυστικό της Τροφοπυραμίδας» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πορφύρα, η ίδια αφήνει στην άκρη τους ξύλινους διδακτισμούς και παρασύρει τα παιδιά σε μια συναρπαστική περιπέτεια.

-Πώς γεννήθηκε η επιθυμία σας να γράψετε ένα παραμύθι με θέμα την υγιεινή διατροφή και γιατί επιλέξατε να του δώσετε χαρακτηριστικά περιπέτειας;

Ένα άρθρο για την ανησυχητικά αυξανόμενη παιδική παχυσαρκία ήταν η αφορμή να στραφεί το ενδιαφέρον μου στην συγγραφή μιας παιδικής ιστορίας για το θέμα αυτό ελπίζοντας πως το βιβλίο αυτό θα είναι ένα ακόμα λιθαράκι στον αγώνα κατά του σοβαρού αυτού προβλήματος που απειλεί τα παιδιά μας. Η επιλογή μιας περιπέτειας έγινε με σκοπό να κρατηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον των μικρών αναγνωστών μέχρι το τέλος και να μην γίνει το βιβλίο βαρετό αλλά παράλληλα να μην έχει και έντονα τα σημάδια του διδακτισμού που σαφώς και απωθεί τα παιδιά.

-Τι είναι η Τροφοπυραμίδα και πώς μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν να τρώνε σωστά;

Η Τροφοπυραμίδα είναι η φανταστική περιπέτεια τριών παιδιών με σκοπό να ελευθερώσουν την όμορφη Φρουτοπάτρα, αγαπημένη του βασιλιά Τροφοχαμών, την οποία έχει κλέψει ο τρομερός και φοβερός Μασαχάψα. Ανάμεσα στα κεφάλαια που περιγράφουν αυτή την ιστορία οι μικροί αναγνώστες θα έχουν την ευκαιρία, στα ειδικά ένθετα, να ενημερωθούν για την υγιεινή διατροφή, να ζωγραφίσουν και να διασκεδάσουν με τις σπαζοκεφαλιές, τα παιχνίδια αλλά και να δοκιμάσουν να γίνουν μικροί μάγειρες ακολουθώντας τις προτεινόμενες στο βιβλίο συνταγές.

-Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος των γονιών σε σχέση με την διατροφή των παιδιών τους;

Δεν νομίζω ότι το ανησυχητικό φαινόμενο της αυξανόμενης παχυσαρκίας θα το τοποθετούσα σε αυτή την βάση. Χωρίς να είμαι ειδικός σε θέματα διατροφής θα έλεγα ότι η παιδική παχυσαρκία στην εποχή μας είναι ένα πολύπλευρο φαινόμενο. Θα έλεγα επίσης ότι οι νέοι γονείς είναι ευαισθητοποιημένοι και «ψάχνονται» πολύ σχετικά με τα θέματα υγείας και διατροφής του παιδιού τους. Στην ερώτηση λοιπόν γιατί τόσα παχύσαρκα παιδιά στην εποχή μας θα απαντούσα ότι «βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος». Η παχυσαρκία δεν είναι μόνο θέμα διατροφής αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη αποτελεί ένα πολύπλευρο παζλ στο ευρύτερο πλαίσιο που ονομάζεται «σύγχρονος τρόπος ζωής». Τα ωράρια του φαγητού έχουν καταστρατηγηθεί, το μαγειρευτό φαγητό γίνεται όλο και πιο σπάνιο είδος, εκτός και αν υπάρχουν παπουδογιαγιάδες, το κολατσιό έχει αντικατασταθεί από το σύγχρονο «junk food», οι τροφές που αγοράζουμε είναι γεμάτες Ε και άλλα συστατικά που κάθε άλλο παρά υγιεινά είναι για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Φυσικά έχουμε εγκαταλείψει την μεσογειακή διατροφή όσο και αν είναι trendy και την συζητάμε. Στην εποχή μου τρώγαμε κρέας μια φορά την εβδομάδα. Στο σημερινό τραπέζι τα κρέας σε κάθε του μορφή είναι πανταχού παρόν και δεν νοείται φαγητό χωρίς κρέας.
Τα παιδιά μας με το σχολικό ωράριο και τα φροντιστήρια κάνουν ακούσια μια καθιστική, σε μεγάλο βαθμό, ζωή καθώς δεν ύπάρχει χρόνος για παιχνίδι στην αλάνα. Η τηλεόραση, το laptop, και τα smartphones τα καθηλώνουν στην καρέκλα για ώρες.

Αν λοιπόν θέλουμε μια αλλαγή πραγματικά θα πρέπει να αλλάξουμε όχι μόνο την διατροφή μας αλλά και τον τρόπο ζωής μας για να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας.

-Όλοι κρύβουμε μέσα μας μια Φρουτοπάτρα και την ίδια στιγμή έναν Μασαχάψα. Πώς μπορούν αυτοί οι δύο να ζήσουν μονιασμένοι;

Εξαιρετικά εύστοχη η ερώτηση σας. Θα έλεγα ότι η αρμονική συμβίωση γενικότερα είναι σημαντική για τον άνθρωπο. Αρμονική συμβίωση πρώτα απ΄όλα με τον ίδιο μας τον εαυτό, αρμονική συμβίωση με την οικογένεια μας, με τους φίλους μας, στον εργασιακό μας χώρο, αρμονική συμβίωση στην κοινωνία μας και με τους άλλους λαούς. Έτσι και σε θέματα διατροφής η αρμονική συμβίωση που επιτυγχάνεται από την ισορροπημένη διατροφή αποτελεί το κλειδί για μια καλή φυσική κατάσταση και ευεξία του οργανισμού μας.

Αναφορικά με την επίτευξη αυτού του στόχου προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχουν μαγικές συνταγές. Για τον κάθε ένα από εμάς είναι κάτι ξεχωριστό. Το σίγουρο είναι πως θα υπάρξουν στιγμές που θα υπερισχύει η Φρουτοπάτρα ενώ άλλες φορές πάλι, κυρίως σε στιγμές συναισθηματικής φόρτισης για πολλούς ανθρώπους, θα υπερισχύει ο Μασαχάψας και ο ένθερμος εναγκαλισμός με το ψυγείο. Το σημαντικό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να αγωνιζόμαστε για να επαναφέρουμε την ισορροπία και την αρμονική συμβίωση.

-Ως εκπαιδευτικός ποιος θεωρείτε ότι είναι ή θα έπρεπε να είναι ο ρόλος του σχολείου σε σχέση με την μύηση των παιδιών στην ισορροπημένη διατροφή;

Οι εκπαιδευτικοί είναι αρκετά ευαισθητοποιημένοι σε θέματα διατροφής και από όσο γνωρίζω είναι αρκετά και αξιόλογα τα προγράμματα αγωγής υγείας που εκπονούνται στις σχολικές μας μονάδες. Επίσης γίνεται μεγάλη προσπάθεια και σε μεγάλο βαθμό έχει επιτευχθεί να αλλάξει και το φαγητό στα σχολικά κυλικεία. Γενικά η εκπαιδευτική κοινότητα προσπαθεί να μυήσει τα παιδιά στην υγιεινή διατροφή.

-Τι θα συμβουλεύατε τους γονείς που τυχαίνει να έχουν παιδιά, τα οποία απεχθάνονται τα φρούτα και τα λαχανικά;

Ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσουμε τα παιδιά μας είναι το παράδειγμα. Οι γονείς θα πρέπει να τρέφονται υγιεινά για να έχουν τα παιδιά ένα πρότυπο. Δεν είναι πάντα εύκολο ούτε η ανταπόκριση των παιδιών θα είναι πάντα άμεση. Θέλει υπομονή, επιμονή, αγάπη και διάθεση επικοινωνίας με τα παιδιά.

-Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;

Στο άμεσο μέλλον θα ασχοληθώ με παιδικά βιβλία με ιστορικό περιεχόμενο αλλά και την λαική μας παράδοση.