Δεν είχαμε ποτέ την τύχη να τους δούμε στο παρελθόν. Γιατί απ’ ότι αποδείχθηκε για τύχη επρόκειτο. Το συγκρότημα από την σκηνή του Seattle, ένα εκ των «Big Four» της rock σκηνής της πόλης της βόρειας πολιτείας των ΗΠΑ, ανέβηκε στην σκηνή και αμέσως κατάφερε να κερδίσει όσους βρέθηκαν στην Πλατεία Νερού και το Release Athens την Δευτέρα το βράδυ. Κανένας δεν ήθελε να τελειώσει. Και μόλις τέλειωσε μείναμε να κοιτάμε την σκηνή, με εκατομμύρια εικόνες από τα σχολικά μας χρόνια να περνάνε από το μυαλό και μπροστά από τα μάτια μας...

Η συναυλία ξεκίνησε με τους Monovine, συνεχίστηκε με τους Puta Volcano και ύστερα η σκηνή γέμισε με... stoner rock. Πρώτα ανέβηκαν οι Καλιφορνέζοι Fu Manchu, που ξεσήκωσαν το κοινό, κάνοντας ακριβώς αυτό που έπρεπε λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Αμέσως μετά οι «ντόπιοι» 1000Mods ανέβηκαν στην σκηνή, έχοντας διακυμάνσεις στην παράστασή τους, καταφέρνοντας παρόλ’ αυτά να προετοιμάσουν όμορφα το έδαφος για την μεγάλη στιγμή.

Όταν λίγα λεπτά μετά τις 11 εμφανίστηκαν οι Alice in Chains, ήταν σαν να γυρίσαμε πίσω στον χρόνο. Και μια όμορφη και χαμογελαστή διάθεση μας κατέκλυσε. Το setlist ήταν προσεγμένο, από την εκκίνηση μέχρι την κορύφωση του. Εξαιρετικοί μουσικοί, με τον Jerry Cantrell να συγκεντρώνει (δικαίως) τα περισσότερα βλέμματα.

Τα «κλασσικά» τους κομμάτια περίμεναν υπομονετικά για να ακουστούν στο τέλος. Το κοινό αδημονούσε, αλλά το κλείσιμο της συναυλίας ήταν ακριβώς όπως το θέλαμε. Με «Would?» και «Rooster». Είχε προηγηθεί το αγαπημένο «Nutshell», το τραγούδι που ο William DuVall θύμισε περισσότερο τον Layne Staley.

Όταν η βραδιά τελείωσε (αν και δεν θέλαμε), ρώτησαν το κοινό αν θα ήθελε να ξαναέρθουν. Πολλοί φώναξαν με όλη τους την δύναμη. Μετά από τέτοια συναυλία ήταν λογικό. Γιατί αν οι συναυλιακές μας βραδιές μοιάζουν έστω και λίγο με αυτή της Δευτέρας στην Πλατεία Νερού, τότε θα έχουμε την ευκαιρία να παραμείνουμε για πάντα παιδιά, με μια μουσική αθωότητα που ποτέ δεν θα θέλαμε να χάσουμε...