Για τη σοβαρή περιπέτεια υγείας που είχε ο γιος του μίλησε στα ολλανδικά μέσα ενημέρωσης ο Νίκος Μαχλάς. Ο ποδοσφαιριστής αποκάλυψε πως το παιδί του σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή:

«Ο μεγάλος γιος μου είχε πόνους στο στήθος από τα 14. Μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι είχε ένα κληρονομικό πρόβλημα στην καρδιά. Στα 18 η κατάσταση χειροτέρεψε σε τέτοιο σημείο που μπήκε σε νοσοκομείο της Αθήνας και η καρδιά του λειτουργούσε μόλις στο 12%. Θα πέθαινε σε λίγες μέρες αν δεν γινόταν κάτι. Οι γιατροί στην Αθήνα δεν είχαν τα μέσα να τον βοηθήσουν και κανόνισαν να πάμε σε ένα νοσοκομείο στο Ανόβερο, σε έναν διάσημο ειδικό καρδιολόγο. Έπρεπε να τοποθετηθεί μία συσκευή στην καρδιά του για να μείνει στη ζωή. Στο Ανόβερο έσωσαν τη ζωή του γιου μου. Η μεταμόσχευση ήταν η καλύτερη επιλογή για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του. Μπήκε σε λίστα αναμονής, προσευχόμουν για έναν δωρητή κάθε μέρα, περιμένοντας το τηλεφώνημα της λύτρωσης. Κάθε πρωί σκεφτόμουν μήπως είναι σήμερα η μέρα. Μετά από το εξιτήριο από το νοσοκομείο επιστρέψαμε στην Κρήτη όπου ζω με την σύντροφό μου. Για τις θεραπείες και τις εξετάσεις, τρία χρόνια πηγαινοερχόμασταν στο Ανόβερο. Στην Κρήτη έκανα πολύ crossfit και έπαιζα ποδόσφαιρο με φίλους για να ξεχνιέμαι. Πάντα έχοντας στο μυαλό μου τον Γιώργο. Ήθελα να βγει και να πάει στην παραλία με τους φίλους του, να κάνει σπορ, να κυνηγήσει κορίτσια, όπως ο μικρότερος αδελφός του Θάνος. Με τους γιους μου πήγαινα συχνά πριν από τις επισκέψεις στο νοσοκομείο σε παιχνίδια της Μπάγερν ή της Ντόρτμουντ».

Στις αρχές Μαρτίου λάβαμε το τηλεφώνημα που μας λύτρωσε. Είχε βρεθεί μία καρδιά για τον Γιώργο. Αργότερα μάθαμε ότι προερχόταν από ένα οκτάχρονο παιδί που είχε σκοτωθεί σε τροχαίο. Τον θεωρούμε άγγελο - σωτήρα μας. Η επέμβαση έγινε στις 16 Μαρτίου και κράτησε περισσότερες από οκτώ ώρες. Η πρώην σύζυγός μου και εγώ ήμασταν στην αίθουσα αναμονής, οικογένεια, φίλοι και γνωστοί προσεύχονταν. Ο άνθρωπος με το γκρίζο μούσι στη φωτογραφία που ανέβασα στο instagram είναι ο θείος μου. Είναι ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Αφρικής και ήρθε στο νοσοκομείο ειδικά για μας. Όταν ο γιατρός είπε ότι η καρδιά του Γιώργου ήταν σταθερή, έκλαψα όπως ποτέ άλλοτε. Ένιωσα σαν να κέρδισα το Μουντιάλ και το Τσάμπιονς Λιγκ και δέκα φορές παραπάνω. Πριν από την επέμβαση ήμουν 100 χρόνων, τώρα είμαι 20. Όλα μυρίζουν καλύτερα και έχουν καλύτερη γεύση από ό, τι πριν. Ακόμα και το φαγητό στο νοσοκομείο. Ο Γιώργος πρέπει να μείνει για να κάνει εξετάσεις και για να δυναμώσει. Μόλις πάρουμε το πράσινο φως θα επιστρέψουμε στην Κρήτη, ελπίζουμε να έχουμε ένα ξένοιαστο καλοκαίρι. Τότε θα δω τι θα κάνω σε σχέση με τη δουλειά. Μου λείπει ένα καλοκαιρινό απόγευμα στην Κρήτη με την οικογένειά μου, σε ένα μεγάλο τραπέζι με μουσακά, ψάρι, να γελάμε μαζί, να πίνουμε και να τρώμε. Τον άνεμο και τον ήλιο στο δέρμα μου και να ηρεμώ. Δεν το έχω κάνει αυτό τρία χρόνια τώρα. Ανυπομονώ να περάσω καλά με τους γιους μου, θα ήθελα να τους πάρω στην Ολλανδία μία μέρα. Η τελευταία φορά στο Άρνεμ ήταν πριν από 15 χρόνια. Πέρυσι πήγα στο Άμστερνταμ, στον φίλο μου τον Άγγελο Χαριστέα που έχει εστιατόριο εκεί».