Δυο ιστορίες ανθρώπων που δέχθηκαν επίθεση για την καταγωγή τους φιλοξενούνται στο αφιέρωμα του πρακτορείου Reuters για τον ρατσισμό στην Ελλάδα.

Η πρώτη ιστορία είναι αυτή του Χασάν Μέκι από το Σουδάν - ο ίδιος διηγείται πως καθώς περπατούσε στο κέντρο της Αθήνας με ένα φίλο του, μια ομάδα κουκουλοφόρων που κρατούσαν καδρόνια και ελληνικές σημαίες του επιτέθηκε και τον έριξε αναίσθητο.

Όταν συνήλθε πονούσε φρικτά και η πλάτη του είχε βαθιές χαρακιές.

Οι χαρακιές μοιάζουν να παρουσιάζουν ένα σύμπλεγμα των γραμμάτων Χ και Α. Ο ίδιος υποθέτει ότι οι δράστες ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής.

«Δεν έχω τα κατάλληλα χαρτιά, έτσι δεν έχω πού να απευθυνθώ για βοήθεια... Δεν μπορώ να κοιμηθώ, φοβάμαι ότι μπορεί να με ακολουθήσουν και η ζωή μου κινδυνεύει».

Έπειτα είναι η ιστορία του Ουαλίντ Ταλέμπ, του άτυχου άντρα που δέχτηκε τα βασανιστήρια του εργοδότη του και την αδιαφορία των Αρχών.

Βρέθηκε κάτω από ένα δέντρο, πρησμένος και ακόμη με την αλυσίδα στο λαιμό και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες.

Η αστυνομία τον συνέλαβε σε αυτή την κατάσταση, επειδή δεν ήταν νόμιμα στην Ελλάδα. «Νόμιζα ότι θα πεθάνω. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι δεν έχω χαρτιά· ήταν ότι με ξυλοκόπησαν». Έμεινε μερικές μέρες σε κέντρα κράτησης, του έδωσαν εντολή να φύγει από τη χώρα σε 30 μέρες. Ο εργοδότης του αφέθηκε ελεύθερος μετά από 3 μέρες.

Μετά τη διεθνή κατακραυγή και τις αντιδράσεις από τον ΟΗΕ, την αιγυπτιακή πρεσβεία και σειρά ΜΚΟ προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ανακοίνωσε ότι δεν θα απελαθεί, αλλά δεν είναι σαφές το διάστημα για το οποίο θα μπορέσει να παραμείνει στη χώρα.

Ο Νικήτας Κανάτης των Γιατρών του Κόσμου τονίζει: «Το κράτος θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη σε έναν άνθρωπο που βρέθηκε αλυσοδεμένος κάτω από ένα δέντρο. Του φέρθηκαν όπως στα σκυλιά... Αν δεν καταδικαστεί κανείς, τίποτε δεν θα αλλάξει. Ο καθένας αισθάνεται ότι θα την γλυτώνει μετά από τέτοιες πράξεις».